รักผมมั้ย

ฉันนัดทานกาแฟกับคุณราเชน ไกลออกมาจากบริษัทหน่อย เพราะกลัวเหตุการณ์ซ้ำรอยเดิม เจ้าบอสนี่เง่านั่นชอบทำตัวเหมือนสตอกล์เกอร์ ตามไปทุกที่จนฉัน งง เมื่อได้คุยแลกเปลี่ยนและทำความรู้จักกันถึงรู้ว่าเขา อายุเท่าฉัน จบสายตรงแล้วก็ทำงานมาหลายที่แต่รู้สึกว่ามันยังไม่คลี๊ก ก็เลยย้ายมาทำที่นี่ แลดูเป็นคนสบายๆจัง ฉันซึ่งทำงานที่เดียวในชีวิตและพยายามทำอย่างเต็มที่เพราะไม่อยากย้ายงาน รู้สึกอิจฉาความสบายๆของเขานิดหน่อยแฮะ เราอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ใช่มั้ยนะ ฉันคิดในใจแล้วยิ้มให้เขา “เวลาคุณคิดอะไรหนักๆ หรือเครียดๆ คุณมักลูบไปที่ริมฝีปากตัวเอง” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา “ฮ่าๆ สงสัยทำจนติดแล้วค่ะ โทษทีนะคะ” ฉันรีบลดมือลงมา เหมือนคนอื่นจะมองไม่ดีสินะ “มันดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก” เขาพูดขึ้นมาอีกครั้ง ฉันตกใจมาก “นี่มันดูเป็นแบบนั้นจริงๆหรอคะ” ฉันถามเพราะอยากรู้ เพราะเหมือนคุณเอกก็เคยทักท้วงเรื่องแบบนี้ “