ดาน่าแค่รู้สึกขำกับแคปชั่นของเขาต่างหากเลยนิ่งไปสักพัก ใครจะคิดว่าทำให้คิลล์ใจร้อนคิดว่าเธองอน เรื่องชมไม่ชมก็ไม่ได้เคร่งเครียดอะไรขนาดนั้น
“ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”
“ไม่เชื่อหรอก ปกติเธอปากร้ายจะตายต่อไปฉันจะชมเธอเยอะ ๆก็แล้วกัน เริ่มจากเธอยัยสวยเป็นของฉัน ดีป่ะ?”
“บ้านนายสิ!” หมอนี่มันวกเข้าหาตัวเองอีกแล้ว
“หรือว่าฉันข้ามอะไรไปงั้นคบกัน พรุ่งนี้หมั้นเลย”
“คุยกับนายแล้วปวดหัว”
“เราชอบกันแล้ว เราจะไม่คบกันงั้นเหรอ”
“แล้วไหนอะปกติขอเป็นแฟนเขาจะมีของมาให้ด้วยนะ” เห็นท่าทางเร้าหรือ เธอเลยอยากจะแกล้งเอาคืนเขาบ้าง
“เธออยากได้อะไร”
“นี่ นั่นมันนายต้องคิดนะ”
“ให้ทุกอย่างยกเว้นรถของฉัน” คิลล์ตอบทันควันโดยไม่ต้องคิด เพราะชีวิตเขาอย่างอื่นไม่สำคัญเท่ารถ
“คันที่โดนฉันทุบน่ะเหรอ” ได้ยินอย่างนั้นเขาก็กัดปากแน่นทันที
“อือ”
“ก็ได้ ฉันก็ไม่อยากได้เศษเหล็กของนายเหมือนกัน”
“เพราะเธอนั่นแหละ”
