ปึก!
“จะตามมาทำไมกัน”
เธอหันกลับไปบ่นคนที่เดินตามมาอย่างหัวเสีย แต่ใครจะคิดว่าคิลล์จะเดินประชิดขนาดนี้ เมื่อหันกลับมาใบหน้าจึงกระแทกเข้ากับอกแกร่งอย่างจัง ก่อนจะถูกเขารวบข้อมือและกระชากให้เดินตามไป
“นี่จะพาไปไหน”
ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะไปที่ไหน จนกระทั่งถึงบริเวณหลังตึกคณะคิลล์ถีบประตูห้องเปล่าที่เคยเป็นห้องชมรมเก่าเข้าไป และปิดประตูอย่างแน่นหนา
ดาน่าจ้องมองเขาไม่ละสายตา ก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอก ท่าทางไม่ได้หวาดกลัวว่าเขาคิดจะทำอะไรสักนิด แน่นอนว่าคนอย่างคิลล์บ้า ดีเดือด และพร้อมจะทำตามใจตัวเอง ส่วนเธอก็ไม่ยอมลดลาวาศอกให้ใครง่าย ๆ เหมือนกัน
“ไหนบอกมาสิ ว่าที่กระชากลากถูเข้ามาในนี้คิดจะทำอะไร”
“ไม่กลัว?”
เขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ พลางยกแขนขึ้นพาดพนักพิงด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะเหลือบตามองเธอที่ทำสีหน้าจริงจังดุดัน
“ทำไมต้องกลัวด้วย นายมีอะไรพูดมาเลย”
“ยังไม่หายโกรธเรื่องพวกนั้นอีก?”
“ฉ
