ตอนที่ 23
มหาวิทยาลัย
รถยนต์คันหรูแล่นมาจอดบริเวณลานจอดรถ มือหนาเอื้อมมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้แก่หญิงสาวสุดท้ายคนตัวเล็กก็ยอมใจอ่อนให้เสือมาส่งถึงมหาวิทยาลัย เพราะแพ้ความออดอ้อนของชายหนุ่มลูกพีชสวมชุดนักศึกษากำลังจะเปิดประตูลงจากรถไป แต่ท่อนแขนถูกรั้งไว้โดยคนตัวสูงที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ
“พี่จะรออยู่ที่นี่นะ เรียนเสร็จเมื่อไหร่ก็มาหาได้เลย”
“พี่เสือจะรอหนูเหรอคะ ตั้งหลายชั่วโมง”
เปล่งน้ำเสียงใสตอบกลับเขาอย่างเหนือความคาดหมาย ที่บอกว่าจะมาเฝ้าคงไม่ได้พูดเล่นสินะเพราะดูท่าทางเสือจริงจังมากพอสมควร ร่างสูงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นคำตอบก่อนจะยกยิ้มกว้างให้กับเธอ
“ใช่ เลิกเรียนกี่โมง”
“บ่ายสองค่ะ อีกอย่างพี่จะอยู่ในรถตั้งสามชั่วโมงเลยเหรอ”
“ฉันไปนั่งรอเธอที่ร้านกาแฟก็ได้”
สายตาคมกริบเหลือบมองไปเห็นร้านกาแฟขนาดเล็ก มีนักศึกษาเดินออกมาพร้อมกับแก้วกาแฟความคิดดีๆ จึงผุดขึ้นมาในหัว เสือเลือกที่จะไปรอเธ
