ตอนที่ 9

ตอนที่ 9 มือหนาประคองศีรษะคนตัวเล็กเอียงใบหน้าหวานลงมาเล็กน้อย ริมฝีปากหนาประกบกับริมฝีปากล่างอีกฝ่ายดูดเม้มเบาๆ โอบรอบเอวบางข้างหนึ่งส่วนอีกข้างสัมผัสใบหน้างาม มือบอบบางวางบนไหล่แกร่งทั้งสองขณะเดียวกันเสือตวัดลิ้นไปมาภายในโพรงปากนุ่มลากลิ้นไปตามริมฝีปากล่างแล้วขยับล่อไปกับปลายลิ้นร้อนของลูกพีชเมื่ออีกคนตอบรับดีจึงเพิ่มความเร็วและหนักแน่นขึ้นอีก นิ้วหัวแม่มือถูโหนกแก้มเนียนส่วนอีกข้างลูบไล้แผ่นหลังคนตัวเล็ก สองคนจูบอย่างดูดดื่มนานหลายนาทีลูกพีชออกแรงทุบบนอกแกร่งเมื่อเธอเริ่มหายใจไม่ออกและพยายามผลักร่างกายกำยำออก “หายใจเข้าหน่อยสิลูกพีช เธออยากขาดอากาศหายใจตายเพราะจูบกับฉันเหรอ” ถอนจูบจากคนตัวเล็กเสือเอ่ยปากดุเธอทันที เพราะเป็นจูบแรกสาวน้อยจึงทำตัวไม่ถูกเอาแต่หายใจเข้าลึกๆ ผ่านเรื่องราวเมื่อครู่มาราวกับว่าจะขาดลมหายใจ ใช่ถ้าเธอไม่หายใจก็อาจจะขาดอากาศตามคำเขาบอก ลูกพีชแสดงสีหน้าคาดไม่ถึงเขาดึงเธอเข้าไปจูบจริงๆ เหรอทั้งที่ปฏิเสธเธอมาโดยตลอด ทำไมกันนะ แบบนี้หมายความว่าอย่างไรกันหรือคือการให้ความหวังหรือเปล่า “พี่เสือจูบหนูเหรอคะ” ทวนคำถามกับผู้ชายตรงหน้า นี่เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหมถึงอย่างนั้นใบหน้าหวานร้อนผ่าวระบายยิ้มแก่เขาไม่ทันระวังตัวแผ่นหลังชนเข้ากับแตรรถยนต์พอดี เกิดเป็นเสียงดังลั่นกลางลานจอดรถ ปี๊น ปี๊น คนตัวเล็กสะดุ้งตกใจเนื่องจากตัวเองเป็นต้นเหตุของการเกิดเสียงดัง กลายเป็นที่สนใจของคนเดินผ่านไปมาลูกพีชจึงรีบพาตัวเองนั่งลงด้านข้าง ยกหลังมือลูบหน้าผากตัวเองเบาๆ เสือเองเห็นอย่างนั้นจึงต้องเอ่ยขึ้นบ้าง “ทำไมแค่ฉันจูบเธอ ทำเป็นตกใจไปได้” “แต่มันคือจูบแรกของหนูเลยนะคะ แถมยังเป็นคนที่ชอบได้มันไปอีก” เปล่งเสียงหวานบอกคนเบื้องหน้าแต่ความเขินอายทำเธอใบหน้าแดงเปล่งปลั่ง “ไปพักผ่อนได้แล้ว ฉันเองก็จะกลับบ้านไปพัก” “ขับรถดีๆ นะคะ ถ้าถึงบ้านแล้วโทรบอกจะดีมากเลย” “ฉันโตแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเหมือนเด็ก” “งั้นก็กลับดีๆ นะคะ หนูไปละบ๊ายบาย” บอกลาคนตัวสูงเธอจึงเปิดประตูพร้อมกับก้าวเท้าลงจากรถ ก่อนจะขึ้นคอนโดก็ไม่ลืมจะโบกมือลาเขาอีกครั้ง สองวันต่อมา ภายในห้องส่วนตัวลูกพีชกำลังนั่งพูดคุยกับเพื่อนผ่านโทรศัพท์มือถือยี่ห้อดัง ถุงเงินเอ่ยปากชวนเพื่อนๆ ไปเที่ยวสังสรรค์สนุกสนานกันคืนนี้และดูเหมือนว่าทุกคนจะเห็นด้วยรีบตอบตกลงโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก ตอนนี้หญิงสาวทำหน้าที่หาร้านสำหรับดื่มและคาดว่ายังไม่เคยได้ไปสักทีครั้งนี้หวังว่าจะมีโอกาสได้ไป “ร้านนี้ไหมเรายังไม่เคยไปเลย” เพลงเอ่ยเสนอพร้อมกับส่งข้อมูลผ่านกลุ่มที่ใช้คุยกัน “ลูกพีช นั่นร้านของพี่เสือไม่ใช่เหรอทำไมแกไม่ลองถามพี่เขาดูล่ะ” ขิงขิงเอ่ยวาจาขึ้นเมื่อได้เปิดดูแล้วจึงไม่รอช้าเปิดปากบอกเพื่อนในทันที “ให้เราถามราคาห้องวีไอพีเหรอ ร้านนี้เราก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน” “โอเคงั้นไปร้านนี้ไหม” “ได้หมด ไปก็ไป” หลังจากตกลงกันแล้ว ฉันจึงต่อสายตรงไปหาพี่เสือเพื่อถามไถ่ราคาอะไรนิดหน่อยก็พอรู้มาบ้างว่าพี่เสือเปิดร้านนี้ร่วมกับพี่สิงหาอีกทีแถมยังอยู่แถวมหาลัยด้วย แต่ฉันก็ยังไม่เคยไปเหยียบที่นั่นเลยได้ข่าวมาว่าการรักษาความปลอดภัยหนาแน่นมาก นั่นก็คงจะเป็นเหตุผลที่ฉันกับเพื่อนๆ ไม่ยอมไปสักทีรอคนทางนั้นรับสายไม่นานเสือก็พูดขึ้นก่อน (“มีอะไรฉันไม่ได้ว่างนะ”) “พี่เสือสะดวกคุยไหมคะ พีชมีอะไรจะถาม” (“ให้ห้านาที ว่ามา”) “พี่เสือคือหนูจะถามว่าไนต์คลับพี่เปิดห้องวีไอพีกี่บาทเหรอ” ปากนุ่มขยับถามคนปลายสายแต่สายตาของเธอโฟกัสอยู่กันหน้าจอสีฟ้าด้านหน้ากำลังเปิดภาพภายในตัวไนต์คลับแห่งนี้ ไม่แปลกใจที่คนเข้าร้านแห่งนี้เยอะแยะมากมาย ความหรูหราอลังการก็พอมีส่วนแถมยังมีโซนวีไอพีแยกออกไปอีก (“ถามทำไมจะไปเหรอ”) “ใช่ค่ะ หนูจะไปกับเพื่อนๆ” (“ไม่ให้ไป แล้วก็ห้ามแต่งตัวโป๊เด็ดขาด”) ฉันขมวดคิ้วด้วยความงุนงงเมื่อจู่ๆ ก็ถูกเขาห้ามไม่ให้ไปที่นั่นแถมยังสั่งห้ามเรื่องการแต่งตัวอีก ถ้าเขาไม่คิดอะไรทำไมถึงต้องทำเหมือนหวงเราด้วย แล้วแบบนี้จะไม่ให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองได้อย่างไรทั้งที่วันนั้นร้องไห้ฟูมฟายเพราะเขาแท้ๆ ดึงสติตัวเองกลับมาสนทนากับเขาต่อ “พีชโทรมาถามราคา ไม่ใช่โทรมาขออนุญาตสักหน่อย” (“ลองดื้อดูสิลูกพีช ฉันจะฟ้องคุณน้า”) “โอเคค่ะ ไม่ไปก็ได้” วางสายจากเขาด้วยความไม่พอใจแต่ถึงจะรับปากอย่างนั้นลูกพีชก็ยกยิ้มร้าย เธอจะไม่ให้เขามาขัดขวางการไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เด็ดขาด ถึงแม้จะเป็นไนต์คลับเขาแต่ใช่ว่าเสือจะไปที่นั่นทุกวันเสียหน่อย หญิงสาวรีบเข้าไปเตรียมชุดสำหรับสวมใส่ในค่ำคืนนี้และต้องแต่งตัวให้เสร็จก่อนเพื่อนของเธอจะมารับถึงคอนโด แม้ว่าเสื้อผ้าจะมีมากมายแต่ก็ยังคงไม่ถูกใจเธอเลยสักชุด เที่ยวกลางคืนก็ต้องแต่งตัวจัดเต็มหน่อย จนมาหยุดที่ชุดเดรสสีดำตัวสั้นลูกพีชถูกใจมากและตัดสินใจสวมชุดนี้ไปเที่ยว Black swan Nightclub คืนนี้เจ้าของร้านเข้ามาตรวจความเรียบร้อยเองกับมือจากที่ต้องการกลับบ้านพักผ่อนเหมือนอย่างทุกวัน แต่เสือดันไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลยตั้งแต่เมื่อช่วงบ่าย ได้รับสายจากลูกพีชน้องสาวข้างบ้านว่าเธอต้องการจะมาเที่ยวที่แห่งนี้ แต่ทำไมเขาถึงเอ่ยปากห้ามทั้งที่ยังไม่ทันจะมีสถานะกัน เขาไม่สนใจเธอไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงออกคำสั่งห้ามเธอแต่งตัววาบหวิว “เพื่อนของนายไม่มาเหรอครับวันนี้” “วันนี้กูไม่ได้นัดใครไว้เลย กูมาดูร้านนิดหน่อยก็จะกลับแล้ว” พีลูกน้องคนสนิทเดินตามข้างหลังมาเอ่ยถามไถ่เจ้านาย ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่เสือจะเข้ามาร้านและดื่มสังสรรค์กับเพื่อนแต่ที่ต่างจากเดิมคือวันนี้เขาไม่มีความต้องการจะดื่มหรือนัดเพื่อนมา สายตาคมกริบจับจ้องยังชั้นล่างของไนต์คลับอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน เขาไม่เคยต้องมายืนกอดอกมองดูผู้คนกำลังหลั่งไหลเข้ามาภายในร้าน ภาวนาในใจอย่าให้เจอคนนั้นเลยใครน่ะเหรอ ก็เด็กสาวตัวแสบที่เอ่ยปากบอกว่าจะมาที่นี่ในตอนแรกแต่พอเธอรับปากเขาเองก็โล่งใจ ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่าจะเจอเธอกันนะ “นั่นคุณหนูพีชครับนาย” “ไหนวะไอ้พี เธอมาที่นี่เหรอ” ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี สวมชุดสูทดูภูมิฐานหันมองตามนิ้วชี้ของลูกน้องคนสนิทเห็นคนตัวเล็กกำลังยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อน ท่ามกลางฝูงชนมากมายแต่ทำไมเธอถึงเด่นสุดในสายตาเขา ลูกพีชสวมชุดเดรสสีดำตัวสั้นเผยให้เห็นเรียวขาอ่อนอย่างชัดเจน ส่วนหน้าอกโตก็ไม่อาจปกปิดมิดชิดสร้างความโกรธเคืองแก่คนมองดูอย่างเสือเป็นอย่างมาก “ไอ้พี เคลียร์ห้องนั้นให้กู” “นายคิดจะทำอะไรครับ” “ลงโทษคนที่ยั่วโมโหกู” สายตาคาดโทษจ้องมองไปยังผู้หญิงคนนั้น ความสวยดุจนางพญาค่ำคืนนี้เธอจึงเป็นที่น่าสนใจสำหรับคนรอบข้างไม่ว่าจะเพศเดียวกันหรือคนเพศตรงข้าม ลูกพีชไม่อาจรู้เลยว่ามีใครมองเธออยู่ด้านบนของไนต์คลับดูเหมือนเธอกำลังตกลงกับเพื่อนๆ เมื่อได้ข้อสรุปคนตัวเล็กเคลื่อนย้ายร่างกายไปยังโซนวีไอพีด้านล่างซึ่งต้องจ่ายราคาค่าเปิดโต๊ะไม่ต่ำกว่าแบงก์สีเทาสามใบ ปล่อยให้คนตัวเล็กสนุกสนานกับค่ำคืนนี้ก่อนสักชั่วโมงก่อนเขาจะเข้าไปพาตัวลูกพีชออกมา ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง เสือนั่งรอบนห้องอย่างใจเย็นแม้ภายในใจร้อนรุ่มมากเพียงใดแต่ทำได้เพียงรอคอยเวลาเท่านั้น ยกมือแกร่งกระชากเนกไทผูกลำคอออกอย่างลวกๆ ก่อนจะเอื้อมมาปลดกระดุมเสื้อตรงข้อมือผ่อนคลายไปกับการเอนตัวแนบชิดพนักพิง เพียงแค่ให้เธอตายใจอาจจะต้องใช้เวลาสักชั่วโมงแต่นานเกินเขาจะทนไหว ยันกายลุกขึ้นจากโซฟาหนังราคาแพงและตรงดิ่งไปยังโซนวีไอพีซึ่งมีลูกพีชอยู่ที่นั่น สาวเก้ายาวเพื่อให้ถึงตัวเร็วสุดเท่าที่จะทำได้ผู้คนบริเวณต่างตื่นตกใจเมื่อจู่ๆ เสือออกแรงกระชากแขนเรียวบางให้หันหน้ามาทางเขา ลูกพีชเบิกตากว้างด้วยความตกใจกำลังปล่อยตัวปล่อยใจกับเสียงเพลงสนุกสนานแต่กลับต้องพบเจอกับผู้ชายที่เธอไม่อยากเจอหน้ามากที่สุดในค่ำคืนนี้ ชายหนุ่มขบฟันขึงเขียวแววตาคมคายโหดเหี้ยมขึ้นกว่าเดิม มองดูใบหน้าหล่อยามโกรธเคืองน่ากลัวจนลูกพีชไม่กล้าขยับขาเดินตาม แต่แล้วแรงคนร่างสูงดึงตัวเธอให้เดินตามขึ้นไปยังชั้นสอง สร้างความมึนงงแก่กลุ่มเพื่อนของเธอเป็นอย่างมาก เมื่อมาถึงห้องเขาออกแรงเหวี่ยงหญิงสาวลงบนโซฟาตัวเก่าที่เคยนั่ง มือใหญ่ยกขึ้นปลดกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ดและถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวโยนทิ้งไป ตั้งสติได้ลูกพีชถอยหนีเขาสุดชีวิตแต่ไม่ว่าจะพยายามหนีเขายิ่งดึงท่อนขาของเธอเข้าหาตัวเอง นั่นทำให้การคิดหนีของเธอไม่เป็นผล “พะ พี่เสือจะทำอะไร” เอ่ยน้ำเสียงสั่นต่อคนตัวโตตรงหน้า เวลานี้ชายหนุ่มกำลังโกรธเธอเองก็พอจะดูออก ตั้งแต่เด็กจนโตฉันรู้ว่าเวลาเขาโกรธน่ากลัวที่สุดแล้วเพราะไม่ว่าเหตุผลอะไรเขาก็จะไม่ฟังทั้งนั้น พี่เสือจะปล่อยให้อารมณ์ครอบงำการกระทำของตัวเอง และตอนนี้เขาก็กำลังทำแบบนั้น “เมื่อตอนโทรมาหาฉัน รับปากว่าอย่างไรลืมไปแล้วเหรอ” “ก็ตอนนั้นหนูบอกจะไม่มา แต่ไม่ได้รับปากว่าจะไม่แต่งตัวโป๊นะคะ” “แต่เธอก็ทำไม่ได้สักอย่าง แบบนี้เด็กดื้อต้องโดนอะไร” “โดนตีก้นใช่ไหมคะ” เหมือนยิ่งพูดยิ่งไม่มีอะไรดีขึ้น สายตาพี่เสือคาดโทษกว่าเก่าไม่เข้าใจเขาเลยสักนิดทั้งที่ตัวเองเป็นคนพูดเองว่าไม่สนใจฉันแล้วทำไมตอนนี้ถึงมาหวงฉันไม่ให้มาไนต์คลับ ไม่ให้แต่งตัวโป๊เคยเห็นแต่คนเป็นแฟนกันเท่านั้นที่จะแสดงออกแบบนี้ “อยากให้ตีข้างไหนล่ะ ฉันถ่ายรูปส่งให้แม่เธอดูดีไหม” “อย่านะคะ หนูไม่อยากให้พ่อกับแม่รู้” “งั้นเด็กดื้อก็ต้องโดนทำโทษ โทษฐานที่เธอรับปากแล้วทำไม่ได้” ว่าจบเสือขึ้นคร่อมคนตัวเล็ก เอื้อมมือแกร่งบีบคลึงเต้าอวบเบียดเสียดกันภายในชุดเดรสสีดำก่อนจะดึงมันลงใต้ราวนม เอนกายคนตัวเล็กให้นอนราบกับโซฟาหนังสีดำ แววตาคู่นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาในเรือนร่างอรชรของลูกพีชขจัดความโกรธจนเลือดขึ้นหน้าด้วยการโน้มใบหน้าแนบชิดพร้อมกับดูดดึงยอดปทุมถัน ****