กำนันช้างพ่นลมหายใจออกยาว ไม่คิดว่าตนเองจะต้องมารื้อฟื้นเรื่องราวในอดีตให้ใครฟังแบบนี้ น่านน้ำจ้องหน้าชายสูงวัยอย่างจับผิด คนที่นั่งข้างๆก็ออกแนวเสียวสันหลังมากขึ้นเรื่อยๆ และกำลังคิดย้อนกลับไปในอดีตว่าตัวเองเคยทำอะไรไม่รับผิดชอบไว้ไหม ผู้หญิงเป็นมนุษย์มหัศจรรย์ที่น่ากลัวจริงๆ ยิ่งผู้หญิงที่ชื่อน่านน้ำแล้ว เริ่มจะน่ากลัวขึ้นทุกที
“แต่พอผมกลับมาถึงบ้าน พ่อกับแม่กลับเตรียมพิธีแต่งงานเชิญแขกเหรื่อมากมายมารอแล้ว เจ้าสาวและเรือนหอก็เตรียมพร้อม ผมถูกจับแต่งตัวเข้าพิธี ไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้เลย หลังจากแต่งงานแล้วพ่อให้คนคุ้มกันตามตัวผมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ห้ามให้ผมออกจากพื้นที่ของจังหวัด รวมทั้งหน้าที่การงานที่พ่อมอบให้ผมรับผิดชอบ ทำให้ไม่มีเวลาไปทำอะไรอย่างอื่นได้เลย ผมทุ่มเทให้กับงานจนลืมใครบางคน ใครบางคนที่เป็นรักแรกและรักเดียวของผม” กำนันช้างถอนหายใจยาวเมื่อเล่าจบ สายตาเศร้ามองสบตาน่านน้ำด้ว
