บรรยากาศที่คอนโดเกน ห้องที่ไม่ได้เปิดไฟมานานกลับสว่างขึ้นอีกครั้ง ร่างเล็กวางกระเป๋าลงแล้วทิ้งตัวนั่งบนเตียง
เสียงถอนหายใจยาวดังขึ้น ก่อนน้ำตาจะไหลอาบแก้มอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว
เกนหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวของคีย์ที่เธอเผลอหยิบติดมือมาจากคอนโดนั้นขึ้นมากอดแน่น กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ
ที่คุ้นเคยยังติดอยู่ ความคิดถึงถาโถมเข้ามาจนแทบหายใจไม่ออก เธอได้แต่บอกกับตัวเองว่าต้องเข้มแข็ง
และในขณะนั้นเสียง ติ๊ง! จากโทรศัพท์ดังขึ้น ข้อความเด้งขึ้นมา
นนท์ : เกน ถึงห้องหรือยัง ถ้าเหนื่อยหรือไม่ไหว โทรหาเราได้ทุกเวลานะ
เกนจ้องข้อความนั้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ตอบ
“ขอบใจมากนะนนท์ เจอกันที่มหา’ลัยพรุ่งนี้”
เกนวางโทรศัพท์ลงบนเตียง และลุกขึ้นเก็บของเข้าตู้ ด้วยแรงทั้งหมดที่เธอมี
เช้าวันถัดมาที่มหาวิทยาลัย คีย์กลับมาที่ตึกบริหารอีกครั้ง คราวนี้เขาแทบจะไม่สนเสียงซุบซิบของใครแล้ว
สายตาคมกวาดหาคน
