| มินตรา |
ฉากสยิวของคู่พระนางยังคงความเร่าร้อน เปลี่ยนท่าทางกันไปเรื่อยๆ โดยที่ผู้เป็นพระเอกไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จเลยสักนิด เขาอึดมาก อึดจนฉันคิดว่ามากเกินไปซะด้วยซ้ำ ส่วนนางเองก็สู้ชีวิตเหลือเกิน โดนกระแทกแรงขนาดนั้น ยังคงครางกระเส่า และเรียกร้องให้พระเอกกระทำเธอแรงขึ้นกว่านั้นอีก ฉันล่ะกลัวตรงนั้นของเธอจะแหกซะจริงๆ
ส่วนฉัน ผู้ที่โดนพี่ชินท์โอบตัวอยู่ หลังจากสติสตังเริ่มเข้าที่ เรียกขวัญตัวเองกลับมาได้ ฉันก็รีบผละตัวเองออกจากตัวเขา ยิ้มเจื่อนๆ ให้เขาไปทีนึง ก่อนขยับไปยืนข้างๆ เขาแทน
“ทำไมล่ะ มินรังเกียจพี่เหรอ” เขากระซิบถาม
“มินไม่ได้รังเกียจ แต่พี่จะทำแบบนี้พร่ำเพรื่อไม่ได้ไง”
“พี่ขอโทษ พี่ก็นึกว่าเราสนิทกันแล้ว”
อ้าว...ไหงกลายเป็นฉันที่รู้สึกผิดซะเอง เขาเป็นคนพูดน้อย การสื่อสารของเขามักจะสื่อออกมาทางสายตา ท่าทาง และรอยยิ้มมากกว่า เอ๊ะ...หรือว่าฉันจะคิดมากไปนะ
“พี่ทำแบบนี้ มินเขินน
