แน่นอนว่าไม่เลยสักนิด ทว่าราชสีห์ก็ไม่ได้คิดที่จะเอ่ยตอบอะไรเขตแดนออกไป และตัวเขาเองก็แปลกไปตั้งแต่ได้ทราบเรื่องที่ตั้งใจจะใช้มันเพื่อผูกมัดใครบางคนเอาไว้กับตนเองแล้ว
ไม่ยอมกลับบ้านที่โรงไม้ ทำตัวคล้ายหมาจนตรอกเพื่อหลีกหนีบางอย่าง ช่างเป็นเรื่องที่น่าขบขัน กระทั่งได้ทราบข่าวจากนักสืบคนที่ไว้ใจได้ หลังเคารพศพญาติผู้ใหญ่ทั้งสองเพื่อบอกเรื่องราวที่คงจะทำให้พวกท่านสามารถปล่อยวางลงได้เสร็จ
ชายหนุ่มก็เลือกใช้ชีวิตอยู่กับน้องชายต่างมารดาเงียบ ๆ ไม่สิ เรียกได้ว่าคุณหมอเขตแดนปล่อยให้พี่ชายของตนเองได้ตกตะกอนอะไรบางอย่างอยู่คนเดียวร่วมหลายสัปดาห์จะถูกกว่า
“พี่จะแต่งตัวไปไหนแต่เช้า?”
“ธุระ”
“ไหนว่างานพี่มันทำได้ทุกที่ไงครับ”
“ไม่ใช่เรื่องาน”
“ไม่ใช่เรื่องงานแล้วเรื่องอะไรครับ หัวใจเหรอ เริ่มร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมาบ้างหรือยัง” ถึงแม้ว่าจะเป็นวันหยุดที่นานปีจะมีครั้ง แต่ด้วยความเคยชินมันก็ส่งผลให้ร่
