บทที่ 41

1472 Words

ในเวลาต่อมาหลังจากที่เขาจูบจนหนำใจแล้ว เขาก็โอบร่างของเธอลงมาจากโต๊ะทำงาน "เดี๋ยวจะพาออกไปข้างนอก" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหยิบเอาของส่วนตัว รวมทั้งกระเป๋าเงินกุญแจรถ เพราะวันนี้คงไม่ได้กลับเข้ามาแล้ว "จะไปไหน" "ตามมาเดี๋ยวก็รู้เอง" มือหนาจูงมือของเธอให้เดินตามออกจากห้อง ที่จริงเขาคิดว่าจะพาไปหลังเลิกงาน แต่กลัวว่าพ่อจะลงมาตามที่เลขาแจ้งไว้ก่อน ทั้งสองเดินออกมาหน้าบริษัท โดยมีพนักงานมองตาม แต่พระรามก็ไม่ได้แคร์สายตาของใคร จ๊ะเอ๋ก็ปล่อยให้เขาจูงมือ ถึงแม้จะรู้สึกเขินอายสายตาคนที่มองมาบ้างแต่มันก็รู้สึกอบอุ่น "แกว่าคุณมัลลิกา จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนวะ" อย่าถามหาคำว่ามิตรแท้จากคนปากหวานก้นเปรี้ยว คนพวกนี้ต่อหน้ามัลลิกาพูดชมเชยแทบจะลอย แต่พอลับหลังก็เป็นแบบนี้ "จะคิดยังไงล่ะ แอบหวงมาเป็นปี แต่ถูกเด็กใหม่คาบไปแดก" [คลินิก] "นายพาฉันมาที่นี่ทำไม" "ตามลงมาเถอะน่า" "แผลแค่นิดเดียวเองจะมาทำที

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD