"มีอะไรก็ว่ามา" ตอนนี้ในห้องประชุมเหลือแค่พ่อกับลูกชายคนเล็กแค่สองคน
"ถ้าคุณยังอยากให้ผมอยู่ในสายตา อย่ามายุ่งกับคนรักของผม" เขาไม่อ้อมค้อมเลยแม้แต่นิดเดียว
"ลูกก็โตพอที่จะรู้อะไรเป็นอะไรแล้ว ถ้าลูกอยากมีใครสักคนพ่อจะไม่ว่า แต่การที่เราจะมีคู่ครอง เราต้องเลือกคนที่มาหนุนนำเราได้"
"เหมือนคุณใช่ไหม?"
"มันคนละประเด็นกัน"
"ใช่..มันคนละประเด็น แต่คุณอยากจะให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอย..ผมลืมไป..ผมกับแม่ไม่มีค่าพอที่คุณจะ.."
"พระราม!" พระนายรู้ว่าลูกจะพูดอะไรต่อก็เลยหยุดเขาไว้ก่อน
"ก็ได้เราจะไม่พูดเรื่องนั้น แต่เรื่องนี้ ถ้าคุณเข้ามายุ่งกับชีวิตผู้หญิงของผม ไม่สิ..เมียของผม..ไม่ว่าหน้าไหนผมก็ไม่ปล่อยไว้แน่"
"หยุดก่อน" ก่อนที่ลูกชายจะออกจากห้อง พระนายได้เรียกไว้อีกครั้ง "ลูกรู้ไหม ถ้าคนภายนอกรู้ว่าลูกชายคนเล็กของพ่อ ไปคว้าผู้หญิงที่เคยทำงานอย่างว่ามาเป็นเมีย"
"เธอไม่เคยทำ" คำนี้เขาตอกพ่อกล
