"อือ ผู้จัดการคะ" ขณะที่เธอยังพอมีสติอยู่บ้าง ถ้าไม่รีบหยุด..ทุกอย่างคงสายเกินแก้แน่ "พอเถอะค่ะ อ๊อย" อุตส่าห์เรียกสติตัวเองกลับคืนมาได้บ้างแล้ว แต่พอเจอลิ้นเข้าไป..
กางเกงชั้นในตัวบางถูกกำจัดออกไป โดยไม่สนใจว่าเธอจะห้าม เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่ปล่อยเธอไป
"ยะ.. อย่าค่ะ" ขาเรียวหนีบชิดเข้าหากันเมื่อ ใบหน้าคมของคนที่เธอเรียกว่าผู้จัดการอยู่ทุกวี่ทุกวัน ขยับเข้ามาใกล้เนินที่หวงแหนมาตลอด 20 กว่าปี แต่พระลักษณ์ก็ไม่ฟังเสียงห้ามอีกนั่นแหละ มือแกร่งจับขาเรียวทั้งสองข้างแยกออกจากกันโดยไม่ได้ลำบาก
ริมฝีปากหนาจู่โจมแนบลงไปตรงกลางร่อง แล้วขยี้ใบหน้าเล็กน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายตัดสินใจว่าจะเปิดทางให้ไหมหรือยังจะปฏิเสธอยู่อีก
และเขาก็ทำมันได้ผล จากที่พยายามใช้แรงหนีบขาเข้า "อื้อ อ " มือเรียวควานหาที่เกาะไว้ เมื่อถูกลิ้นของเขาลากยาวขึ้นลงแบบไม่รังเกียจมันเลย
"ผะ พอแล้วค่ะ" ถึงแม้ว่าจะเสียวแต่ความอายก็มีมาก
