Chapter : 12
‘อื๊อ~มันใหญ่เกินไปเราอมมันเข้าไปได้ไม่หมด’
จันทร์เจ้าครุ่นคิดขณะที่รับรู้ถึงเนื้อหนังที่เติมเต็มในช่องปากของเธอ ทั้งใหญ่และยาว มีกลิ่นอับชื้นและกลิ่นคาวใคร่ที่หอมหวน รับรู้อย่างช้า ๆ ถึงความอุ่นและผิวสัมผัสของมันที่ขรุขระบ้าง เรียบบ้าง รวมถึงการที่มันขยับเคลื่อนไหวเล็กน้อยในช่องปากของเธอ บางทีก็กระตุก บางทีก็สั่นไหวเบา ๆ พอให้เธอรับรู้
“จันทร์เจ้า... หนูอมได้ไม่หมดหรอก...มันใหญ่เกินไปสำหรับปากเล็ก ๆ ของหนู”
คุณชาญกล่าวพลางมองดูเพื่อนลูกสาวคนนี้พยายามทำในสิ่งที่ทำไม่ได้ให้เป็นไปได้ ตอนนี้เธอมาถึงครึ่งทางแล้วสำหรับการกลืนกินเจ้าสิ่งนี้
‘ปากเด็กคนนี้ทั้งเล็ก ทั้งร้อนรวมกับภายในที่ตอดรัดด้วย เธอทำให้เราฟินมาก...เก่งจริง ๆ ’
ในขณะที่ได้ยินคำพูดของคุณชาญและรับรู้ถึงมือหนา ๆ ที่กำลังลูบหัวเธอ จันทร์เจ้าแอบคิดว่าอีกฝ่ายกำลังท้าทายเธอและตัดสินว่าเธอไม่เหมาะสม เธอจึงเกิดความรู้สึ
