Chapter : 8
“หึหึ...” คุญชาญหัวเราะในลำคอก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาจะปรากฏออกมาแทนที่รอยยิ้มอ่อนโยนนั้น
“ตอนที่หนูเขินเนี่ย...น่ารักจริง ๆ เลยนะ แต่ว่าตอนที่ทำหน้าหงิกงอตอนโดนเย็บมันน่ารักกว่า...”
ในขณะที่จันทร์เจ้ากำลังจะถามไถ่ออกไปว่า ‘หมายความว่าไงคะ?’ จู่ ๆ แรงเสียดเสียวกับความจุกแน่นก็เล่นงานเธออย่างรุนแรงเมื่อคุณชาญเริ่มทำการกระแทกสวนเธอ ด้วยการเคลื่อนไหวสะโพกขึ้นมาหาเธอ ทำให้ส่วนปรายที่อยู่ลึกอยู่แล้วถูกดันให้เข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิมอีก กระทั่งกดดันและบดเบียดอยู่ตรงปากมดลูก
“อร๊าง! พ่อทำอะไรนะคะ? เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะให้หนูทำ...”
จันทร์เจ้าน้ำตาไหลเล็ดเมื่อความรู้สึกที่ต้องเผชิญมันเกินต้านไปมาก ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวอย่างไม่อายควบคุม ความแสบสันหายไปเหลือเพียงความปวดร้าวเท่านั้น อีกฝ่ายจับเอวเธอแน่นพร้อมทำการกระหน่ำเธออย่างต่อเนื่องราวกับต้องการจะทรมานเธอด้วยความเสียวซ่านและความจุกเสียดนี้
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อกระทบกระทั่งกัน รุนแรงและถี่รัวยิ่งขึ้นตามจังหวะการเคลื่อนไหวของคุณชาญที่ไม่เพียงขยับสะโพกเท่านั้น แต่เขายังควบคุมร่างบาง ๆ ของจันทร์เจ้าให้ตกลงมาตามความต้องการของเขาด้วย เกิดเป็นท่วงทำนองที่ทั้งตื่นเต้นและยั่วยวน
“มันไม่ถึงใจพ่อน่ะสิ...จนกว่าหนูจะชำนาญพ่อจะช่วยจูนหนูเอง เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ... ถ้าหนูผ่านส่วนนี้ไปได้ไม่ว่าท่าไหน ๆ ก็จะง่ายขึ้น”
ว่าแล้วคุณชาญก็ใส่แรงมากขึ้นพร้อมกับเพิ่มความเร็วมากขึ้นในการสอดเข้าสอดออกที่อึกระทึก สร้างแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้หน้าอกคู่โตของจันทร์เจ้ากระเพื่อมขึ้นลง ดูน่ามองชม
“อึ๊ก~อร๊าง! จะแรงเกินไปแล้วนะคะ?!!”
เสียงครางหวานของหญิงสาวดูจะทุกข์ระทมขึ้นเรื่อย ๆ และเมื่อมาถึงจุดหนึ่ง แรงสั่นสะท้านพร้อมความซาบซ่านที่ส่งมาก็ทำให้เธอดิ้นพล่าน ในที่สุดเธอก็ล้มลงนอนนาบไปบนร่างหนา ๆ ที่เปี่ยมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของคุญชาญ
‘รู้สึกอึดอัดเป็นบ้า...แต่ก็รู้สึกฟินเป็นบ้าเลยเหมือนกัน...’
ขณะที่จันทร์เจ้าครุ่นคิดไปด้วย ความอบอุ่น หงาดเหงื่อ และกลิ่นกายก็ได้รับการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันพร้อมปลุกเร้าอารมณ์ไปโดยพร้อมเพรียงกัน ทำให้ทั้งคู่ได้รับความสุขสมที่ชวนให้อิ่มเอม
“ถ้าไม่แรงแล้วจะถึงใจได้ไง ทนไว้ ถ้าหนูชินเมื่อไหร่ เมื่อนั้นหนูจะอ้อนวอนเพื่อขอร้องให้พ่อเย็บหนูแรง ๆ เอง...เชื่อพ่อ”
คุณชาญไม่ได้ท้าทายหรือเยาะเย้ย เพียงแต่กำลังสอนสั่งอย่างสนุกสนานตามประสาผู้ใหญ่คนหนึ่งที่เอ็นดูเพื่อนที่น่ารักของลูกสาวอย่างเธอ
‘อย่างนั้นแหละ...อย่างนั้น ถ้าปล่อยให้ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ทุก ๆ วัน มีหวังวันใดวันหนึ่งเราคงได้โดนขย่มโหดโดยเด็กคนนี้แน่... อยากรู้จังว่าจะเป็นยังไง?’
คุณชาญครุ่นคิดด้วยความรู้สึกคาดหวังเล็ก ๆ ขณะเฝ้ามองจันทร์เจ้าที่อ่อนระทวยเต็มทีแล้ว
“อ๊า! อ๊า! อร๊าง~!! พ่อคะ พ่อคะ...แต่ว่าหนู...หนู...จะเสร็จ...แล้ว...อึ๊ก!!”
เสียงที่กระเส่าอย่างหนักตอบกลับไปด้วยร่างกายที่ร้อนผ่าวอย่างที่ไม่เคยเป็น ความรวดเร็วและรุนแรงจากการสอดใส่ทำได้ถึงเพียงนี้ ทำให้เธอถึงจุดสุดยอดที่ดียิ่งกว่าการช่วยตัวเองเป็นไหน ๆ
“นี่เราพึ่งจะทำกันเองไม่ใช่เหรอ? เสร็จเร็วกว่าที่คิดไว้เสียอีก”
คุณชาญยุแหย่เบา ๆ แต่หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็ตอบสนองความต้องการของเธอโดยที่เธอไม่ต้องขอ เพื่อทำให้จันทร์เจ้าถึงจุดที่เธอพึงพอใจมากที่สุด คุณชาญกอดรัดร่างของเธอเอาไว้ในอ้อมอกพร้อมสวนแท่งสวาทสุดหรรษาของเขาเข้าไปโลดแล่นภายในด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมด ชายหนุ่มเกร็งไปทั้งตัวเพื่อส่งมอบความเสียวซ่านสุดขีดขั้วให้แก่หญิงสาว
“แต่ว่าหนู...”
ทางฝั่งจันทร์เจ้าเอง สติของเธอเลื่อนลอยเต็มที หญิงสาวกอดรัดร่างของอีกฝ่ายแน่นไม่พอ เธอยังให้เล็บจิกเขาด้วยเพื่อหวังว่าเขาจะลดทอนความรุนแรงลงบ้าง แต่ไม่เลย การกระทำนั้นของเธอยิ่งทำให้เขาตะบี้ตะบันเธอรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก
ตับ!! ตับ!! ตับ!! ตับ!!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงการสอดใส่และเสียงครวญครางมันผสมปนเปและปลุกเร้าหญิงสาวด้วยความอึกระทึกครึกโครมจนร่างกายสั่นสะเทือนราวกับกำลังจะระเบิด ที่สำคัญเสียงเหล่านั้นทั้งรุมเร้าและเร่งรัดเธออย่างถึงที่สุด
“ไม่ไหวแล้ว...ไม่ไหวแล้ว! ไม่ไหวแล้ว!! อร๊าาางงงงงง~!!”
และแล้วคุญชาญก็ทำให้เพื่อนของลูกสาวคนนี้ถึงจุดสุดยอดที่เยี่ยมยอดมากที่สุดครั้งหนึ่ง จันทร์เจ้าปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ราวกับเขื่อนแขกมันพวยพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนตัวของชายหนุ่มไปหมด
“เสียงตอนเสร็จของหนู มันเร้าใจพ่อดีจริง ๆ เลย...อา...พ่อไม่รอให้หนูหายเหนื่อยหรอกนะ เรามาต่อรอบสองกันเลยแล้วกัน”
คุณชาญว่างั้นและเริ่มต้นระรอกถัดไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่รอช้า โดยการลุกขึ้นนั่งและจับสะโพกจันทร์เจ้าไว้มั่น ชายหนุ่มกระแทกสวนพร้อมกดดันเธอลงไปสร้างความรู้สึกในระรอกใหม่ที่รุนแรงและเร่าร้อนไม่แพ้ระรอกที่ผ่านมา
‘นี่พ่อเขาจะเย็บเราโหดไปไหนเนี่ย...เราพึ่งจะมีเซ็กส์ครั้งแรกไปเมื่อตอนเย็นนี้เองนะ ทำอย่างกะเราเป็นผู้หญิงที่เก่งเรื่องพวกนี้มากอย่างนั้นแหละ กะให้เราสลบคาโคยเลยรึยังไง?!!’
To be continued...