"คุณแม่..คุณแม่เป็นอะไรครับ" คนที่ได้ยินแม่เรียกขอยาดมก็คือหิตายะ ชายหนุ่มรีบเดินตรงเข้ามาหาผู้เป็นแม่
"แกทำอะไรลงไป"
เพี๊ยะ!! จบคำพูดพิมพ์ประไพก็ฟาดลงที่ต้นแขนลูกชายอย่างแรง
"โอ้ย แม่ตีผมทำไม" มือหนาลูบไล้ตรงที่ถูกแม่ตีเพราะรู้สึกแสบๆ คันๆ
"ทำอะไรเป็นเด็กๆ ไปได้ แล้วจะแก้ไขปัญหายังไงล่ะทีนี้"
"ไม่ต้องแก้อะไรทั้งนั้นแหละค่ะ ถือว่าเรื่องทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้น..ฉันจะไปเอง" ดาวพระศุกร์ลุกขึ้นจากที่นั่งอยู่ เธอดูท่าทางของแม่เขาแล้ว คงจะไม่พอใจรับเธอเป็นลูกสะใภ้
"คุณพูดอะไร" ตอนนี้หิตายะพอจะเดาออกแล้วว่า เธอคงจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้แม่ฟัง เหมือนที่เล่าให้พ่อฟัง
"ฉันช่วยคุณแก้ปัญหาได้แค่นี้แหละค่ะ ถือว่าทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน" ดาวพระศุกร์รีบกลืนน้ำตาที่มันกำลังจะไหลออกมาให้กลับลงไปที่เดิม เธอต้องเข้มแข็งให้ได้
"ดาว คุณอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ" หิตายะเริ่มใจคอไม่ดี เพราะเขารู้ว่าผู้หญิงค
