"ปล่อยค่ะ" ตอนนี้ดูเหมือนว่าทั้งสองจะเรียกสติตัวเองกลับคืนมาได้แล้ว หญิงสาวก็เลยขอร้องให้เขาปล่อย
ชายหนุ่มก็ยอมปล่อยแต่โดยดี พอเขาปล่อยเธอออกจากอ้อมกอด ก็รีบถอดเสื้อสูทของตัวเองคลุมตัวให้เธอไว้
"จะไปไหน" ที่เขาถามเพราะเธอกำลังจะเดินไปที่ประตู
"ก็กลับไปทำงานไง" พิมพ์ญาดาพูดโดยไม่หันหน้ากลับมา เพราะเธออายที่ดันปล่อยอารมณ์ไปตามเขา
"ไม่ต้อง..นั่งรออยู่ตรงนี้ก่อน" สุขายะเดินไปที่โต๊ะทำงาน แล้วกดสายตรงออกไปสั่งเลขาให้เอาชุดเข้ามา
ไม่นานนักกนกลักษณ์ก็ได้ชุดใหม่เข้ามา
"ท่านรองให้เอาชุดแม่บ้านมาทำไมคะ"
"ชุดแม่บ้าน?" พิมพ์ญาดาหันหน้าไปมองเขาทันที
"คุณเอาชุดวางไว้..แล้วออกไปได้" ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นไม่สนใจ ยังก้มหน้าเช็คเอกสารกองนั้นต่อ
ก่อนที่กนกลักษณ์จะออกไป ยังแอบมองพิมพ์ญาดา เพราะเธอสวมเสื้อสูทของท่านรองอยู่
"ไปเปลี่ยนชุดสิ"
พิมพ์ญาดาก็ไม่ได้ซีเรียสอยู่แล้ว เธอใส่ชุดไหนก็ได้ หญิงสาวหยิบ
