“พี่ปิ่น งานเสร็จแล้วเหรอคะ”
สองสาวตรงเข้าสวมกอดกันด้วยความคิดถึง ตั้งแต่ที่ไม่มีผู้จัดการส่วนตัวอยู่ใกล้ๆ เธอก็โดนเข้าเล่นงานจนยับ เห็นทีต้องหอบเสื้อผ้าไปนอนบ้านที่เป็นหลุมหลบภัยอีกครั้ง
“งานยังไม่เสร็จหรอก แต่ไม่มีอะไรแล้ว เหลือซีนนางเอกวันละซีน ที่เหลือเป็นคิวบู๊ของพระเอก พี่เลยขอกลับมาก่อน”
“งั้นมิตาขอไปนอนบ้านพี่ปิ่นอีกนะ”
ปิ่นหรี่ตามองหนุ่มสาวทั้งสองคน มันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ มิตาถึงจะหนีกลับเข้าหลุมหลบภัยอีกแล้ว
“พี่ถามจริงๆ เกิดอะไรขึ้น พัชร์ ทำอะไรมิตา มิตาถึงจะหนีมาอยู่บ้านพี่อีกแล้ว”
“ผมจะไปทำอะไรน้องสาวพี่ได้ล่ะครับ”
นอกจาก ปล้ำ ปล้ำ แล้วก็..ปล้ำ
“เอาดีๆ ทำอะไรมิตา”
เขาอ้าปากพูดแบบไม่มีเสียง เป็นคำที่เคยได้ยินจากปากเขาหลายครั้ง ว่าเขาเกือบจะทำสำเร็จ เธอไม่อยู่หลายวันแบบนี้ไม่ใช่สำเร็จไปแล้วเหรอ
“นายพัชร์”
“ครับ ก็ไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ ผมก็กวนประสาทมิตาเป็นประจำอยู่แล
