“พอใจแล้วใช่ไหม ฉันจะกลับ”
สายไหมผลักคนตัวโตที่แผ่นหลังเต็มไปด้วยรอยสักราวกับแก๊งยากูซ่าให้ลงไปจากตัวเธอ หลังจากที่เขาตักตวงความหวานจากร่างกายเธอไปถึงสองครั้งติดแบบไม่มีพัก
แต่แทนที่เขาจะยอมลุกออกไปจากตัวเธอดีๆ แล้วใส่เสื้อผ้าเตรียมแยกย้ายอย่างที่เธอคิด แต่เขากลับทิ้งตัวลงนอนแล้วดึงเธอมากอดแน่นๆ ทำเหมือนกับว่าคืนนี้จะนอนค้างที่นี่
“คืนนี้นอนนี่”
“ไม่ได้ ฉันต้องกลับ ถ้าแฟนฉันกลับมาไม่เจอฉันจะทำไง”
“อ้าว ไม่อยู่เหรอ อย่าบอกนะว่าไปนอนกับคนอื่น หึหึ ก็เธอท้องอยู่นี่นะ”
“ไม่ใช่ พี่พัชร์ไปทำงาน”
“หึ เธอทำเหมือนฉันโง่”
ใช่ เขาไม่ได้โง่ เขาเป็นคนเรียนเก่งและฉลาดมาก ไม่อย่างนั้นเขาไม่สามารถมีผลการเรียนที่ดีแม้จะให้ความสนใจสุรานารีมากกว่าการอ่านหนังสือทบทวนแบบนี้หรอก
“ไม่ต้องมาอยากรู้เรื่องของฉันกับแฟน สนใจแค่ฉันจะให้ในสิ่งที่นายต้องการทุกครั้งที่นายขอก็พอ แล้วก็รักษาคำพูดด้วย อย่าเอาความลั
