8
- ตัดไหม –
5 วันที่ผ่านมานั้นมันหนักหน่วงมากสำหรับร่างกายของแพรว ดังนั้นแพลนวันหยุดวันเดียวของเธอคือ นอน...นอน...และก็นอน
“โอ๊ย!!!! เหนื่อยจะตายแล้ว พรุ่งนี้จะได้หยุดสักที จะนอนข้ามวันข้ามคืนเลยคอยดู” เธอตะโกนดังลั่นในห้อง ก่อนละล้มตัวนอนไปทั้งแบบนั้น หลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาล
ยามสายวันใหม่
(Rrrrrrrrr)
เสียงมือถือดังลั่น แต่แพรวก็ไม่อยากลุกจึงหยิบหมอนใกล้ ๆ มาอุดหูตัวเองไม่ยอมลุก แต่เสียงมือถือนั้นก็ไม่มีท่าทีจะหยุดสักทีจนเธอเริ่มหงุดหงิด หยัดตัวขึ้นคว้ามือถือรับสายทั้งที่ดวงตายังไม่เปิดด้วยซ้ำ
“ฮัลโหล โทรมากวนทำไมเนี่ยคนจะหลับจะนอนคะ”
“หืม...” เสียงพึมพำออกมาสั้น ๆ ไม่พูดจาอะไรยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดให้กับเธอจนอดสถบไม่ได้
“ถ้าไม่มีธุระอะไรก็รบกวนวางสายไปซะ จะนอนแล้วโว้ย” แพรวที่ทำท่าจะกดวางแต่เมื่อปลายสายเอ่ยออกมาคำเดียวก็ทำให้เธอสะดุ้งตื่นโหยง
“ครบวันตัดไหม...”
“เดี๋ยวนะ..
