*******หน้าห้องน้ำชั้นล่างใกล้กับห้องครัว
เวลา 22:40 น.
แม้พื้นที่จะไม่กว้างขวางนัก แต่ก็มากพอให้เกิดบรรยากาศอบอุ่นและลึกลับในยามค่ำคืน แสงไฟขาวสลัวจากโคมด้านบนทำให้เงาของคนสองคนทอดลงบนผนัง ราวกับกำลังบรรเลงบทละครแห่งความลุ่มหลง
ถังหูลู่ที่ถือผ้าขนหนูเอาไว้ในมือ เงยหน้ามองหยวนยิงอย่างออดอ้อน ริมฝีปากสีระเรื่อเผยอยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเอื้อมมือคว้าเสื้อเชิ้ตของเขาไว้เบา ๆ
“เฮียไม่อาบด้วยน้ำเหรอคะ...?”
น้ำเสียงหวานเยิ้มชวนให้ใจเต้นแรง ดวงตาคู่นั้นสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับกำลังสะกดจิตเขาให้อยู่ใต้มนต์เสน่ห์
หยวนยิงระบายยิ้ม รอยยิ้มนั้นต่างจากปกติที่มักจะเรียบนิ่ง แต่คืนนี้ความมึนเมาทำให้มันดูอ่อนโยนขึ้น...อ่อนโยนจนคล้ายกับว่าเขากำลังตกอยู่ในภวังค์...
“ไม่เป็นไร...”
แต่คำตอบสั้น ๆ ของเขากลับถูกปัดทิ้งอย่างง่ายดายด้วยประโยคต่อมาของเธอ
“แน่ใจเหรอคะ...ว่าจะไม่มาอาบด้วยกันกับหนู?”
เสียงนั้นค
