******บนไอส์แลนด์
ถังหูลู่ถูกยกขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์เย็นเฉียบ ผิวกายเปลือยเปล่าของเธอสั่นสะท้านเมื่อความเย็นแทรกซึมผ่าน สะโพกกลมกลึงแนบลงกับพื้นหินเรียบ ดวงตาของเธอสั่นระริกด้วยความประหม่าปะปนกับความคาดหวัง
“เฮียจะทำตรงนี้เลยเหรอคะ?” เสียงหวานกระซิบถามแผ่วเบา ทว่าความร้อนในอกกลับลุกโชนเมื่อมือหนาเริ่มปลดเปลื้องกางเกงของเธอออกจากร่าง
หยวนหลงดึงเนื้อผ้าบางเบาให้ไหลรูดไปตามเรียวขาขาวราวกับกระเบื้องเคลือบ พลางจ้องมองดวงหน้าแดงระเรื่อของเธอด้วยสายตาคมกริบ
“แล้วจะให้ทำตรงไหนล่ะ...ตรงนี้แหละดีที่สุดแล้ว...” น้ำเสียงทุ้มพร่าตอบกลับ เขาปลดผ้าออกจากปลายเท้าเธอ ก่อนที่มือแกร่งจะจับข้อพับใต้เข่า แล้วยกเรียวขาทั้งสองข้างขึ้น ก่อนแยกออกจากกันราวกับช่างศิลป์กำลังจัดวางรูปทรงของประติมากรรมชิ้นเอก
เปิดเผยร่องรักสีชมพูหวานที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำสีใส ดูยั่วยวนชวนใคร่ราวกับน้ำผึ้งที่กำลังเอ่อท้นจากรวงทอง
