******ในห้องนั่งเล่นรอง
ที่นี่มีเพียงแสงไฟจากห้องครัวและบันไดขึ้นชั้นสองที่ลอดผ่าน บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอร้อนแห่งความปรารถนา ใกล้โซฟานุ่มสีเข้ม เสียงหายใจคลอเคลียอยู่ใกล้กันจนแทบแยกไม่ออกว่ามาจากใคร
“เฮียพกถุงยางติดตัวไว้ตลอดเวลาเลยเหรอคะ?”
เสียงหวานปนความขบขันของถังหูลู่ดังขึ้นขณะที่ดวงตากลมหลังกรอบแว่นจับจ้องไปยังซองพลาสติกสีแดงในมือของหยวนหลง บนพื้นผิวเรียบตึงของมันมีตัวเลข—66 mm. ประทับเด่นหรา
“ป้องกันไว้ก่อน...” เขาตอบเรียบ ๆ ราวกับเรื่องปกติ ก่อนมุมปากจะกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาดำขลับฉายแววท้าทายเมื่อเอ่ยต่อ “หรืออยากจะใส่สดล่ะ?”
น้ำเสียงของเขาต่ำพร่าพอ ๆ กับสายตาที่ไล่ต้อนหญิงสาวร่างบางจนแทบไม่เหลือทางหนี
“ไม่ค่ะ...”
ถังหูลู่ปฏิเสธแทบจะในทันที ราวกับว่าหัวใจของเธอจะกระโดดออกจากอกเสียให้ได้
“ปฏิเสธเร็วไปไหม?”
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว แสร้งทอดเสียงผิดหวัง “น่าจะเก็บไปคิดสักหน่อยน
