******“หืม…?” ถังไห่เฉิงหรี่ตา สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณ แต่แสงไฟที่ริบหรี่ทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน
ท้ายที่สุด เขาเพียงแค่ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะเลือกเดินตรงไปยังห้องครัวที่ยังเปิดไฟอยู่...
ในห้องครัว
ร่างสูงสง่าของถังไห่เฉิงค่อย ๆ ก้าวไปยังเคาน์เตอร์ครัว
โดยไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่า—มีแอ่งของเหลวบางอย่างที่หลงเหลืออยู่บนไอส์แลนด์ เนื้อสัมผัสเหนียวเหนอะและส่งกลิ่นคาวจาง ๆ คล้ายร่องรอยของบางสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้นไปได้ไม่นาน…
หนุ่มใหญ่เดินผ่านไปยังตู้เย็นขณะที่พึมพำเบา ๆ กับตัวเอง
“ใครเปิดไฟห้องครัวทิ้งไว้ล่ะเนี่ย?”
เสียงต่ำกระซิบดังออกมา คิ้วหนาขมวดเหมือนจะพยายามมองหาคำตอบในความว่างเปล่า
เขาคลี่มือออกไปเปิดตู้เย็นอย่างเคยชิน แต่ก็พบว่าภายในมันว่างเปล่า ราวกับว่าไม่มีอะไรที่สามารถเติมเต็มความหิวโหยในยามค่ำคืนได้
อารมณ์ของเขาเริ่มสับสนเล็กน้อย คิดไปถึงลูกสาวเพียงคนเดียวที่ยังคงอยู
