******“ข้าวมาแล้ว!”
ถังหูลู่ร้องบอกอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะหยิบช้อนและส้อมขึ้นมาเตรียมพร้อม ท่าทางของเธอเหมือนลูกแมวหิวโซที่กำลังจะตะครุบอาหารตรงหน้า
ตาเป็นประกายขณะจ้องมองข้าวขาหมูที่มีน้ำพะโล้ราดฉ่ำเงา เนื้อหมูนุ่มจนแทบหลุดจากกระดูก พร้อมด้วยไข่ต้มยางมะตูมที่ถูกผ่าครึ่ง กลิ่นหอมของเครื่องเทศอ่อน ๆ ลอยฟุ้งขึ้นมาจนกระตุ้นน้ำย่อย
“เพิ่มได้นะ...”
หยวนหลงแกล้งหยอก ขณะใช้ส้อมจิ้มเนื้อหมูขึ้นมาดู ก่อนจะเริ่มลงมือกินเช่นเดียวกัน
“หนูไม่ได้กินเยอะขนาดนั้นซะหน่อย...”
ถังหูลู่ทำหน้ามุ่ยนิด ๆ ราวกับลูกแมวที่ถูกล้อเลียน หงุดหงิดได้เพียงครู่เดียวก็กลับมายิ้ม ก่อนจะตักข้าวเข้าปากด้วยท่าทางมีความสุข
บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่น เสียงเพลงจากวิทยุเก่า ๆ ของร้านดังคลอไปกับเสียงรถที่แล่นผ่านบนถนน กลิ่นบุหรี่จากโต๊ะข้าง ๆ ปะปนไปกับกลิ่นเหล้าเบียร์และอาหารร้อน ๆ มันเป็นความวุ่นวายที่มีเสน่ห์ เป็
