"ผมควรถามคุณมากกว่า เข้ามาหลบอะไรในนี้" ชายหนุ่มรีบเอาผ้าเช็ดตัวผืนนั้นมาพันรอบท่อนล่างของตัวเองไว้ แล้วก็ยื่นมือเข้าไปอุ้มคนตัวเล็กออกมาจากตู้ เพราะกลัวว่าจะหกล้ม
จังหวะนั้นเนตรนภาตกใจ ขาเธอก็เลยถีบเข้ากับกล่องไม้ที่วางอยู่ในตู้เสื้อผ้านั้น
แรงกระแทกทำให้กล่องไม้เปิดออก หญิงสาวถึงกับหน้าแดงเมื่อเห็นของที่อยู่ด้านใน
คันศรรีบปิดฝากล่องนั้นลงเหมือนเดิม เขาไม่ให้ใครมาแตะมัน และแม่บ้านทุกคนรู้ดีว่ากล่องนั้นสำคัญกับเขามาก
"เอ่อ..ฉะ..ฉัน" พอเห็นของในกล่องนั้นแล้ว เล่นเอาเนตรนภาพูดไม่ออก เพราะตอนนี้เธอคิดลึกไปไกลมาก
"หึ..ฉันอะไร" เห็นท่าทางของเธอเขาก็นึกขำ เพราะคิดว่าเธอคงจะจำมันไม่ได้
"ฉะ..ฉันคิดว่าเป็นห้องของครรชิต" เนตรนภารีบบอกจุดประสงค์ที่แอบในตู้เสื้อผ้า เพราะกลัวเขาคิดว่าเธอแอบเข้ามาหา
"ครรชิต?"
"ลูกฉันอยู่ห้องไหน"
"แกอยู่ห้องคุณย่า"
"คะ?"
"จะไปหาลูกใช่ไหม เดี๋ยวผมพาไป" ชายหน
