"นี่เบาะเสริมเหรอคะ" หญิงสาวมองเก้าอี้ที่ใช้สำหรับนั่งอยู่กับบ้าน แต่ก็ยังดีกว่าที่จะไม่มีที่ให้นั่ง
กระเป๋ารถเมล์วางเก้าอี้ไว้ตรงกลางระหว่างทางเดินเพื่อให้เธอนั่ง
พอรถออกตัวเนตรนภาต้องได้รีบหาที่เกาะ เพราะกลัวว่าจะหงายหลังลงไป เวลาที่มีใครเดินผ่านเธอต้องได้ลุกขึ้นแล้วยกเก้าอี้ออกจากทางเดิน หญิงสาวทำแบบนี้จนถึงจุดหมายปลายทาง..
"ยังเจ็บไหม" กระเป๋ารถเมล์เป็นห่วงก็เลยมาถามดู เพราะมีจังหวะหนึ่งที่รถเบรคกระทันหันหญิงสาวคว้าเบาะข้างไว้ไม่ทันจนหัวทิ่มลงไป
"ไม่เจ็บค่ะ" ที่จริงเธอเจ็บมาก ตอนนี้รู้สึกขัดเข่าขึ้นมาเพราะมันกระแทกที่พื้น รวมทั้งอุ้งมือก็มีรอยถลอก
พอลงจากรถเนตรนภาก็รีบตรงไปเรียกแท็กซี่ ตอนนี้ก็เริ่มสว่างมากแล้ว
"ป้าคะน้องครรชิตไปไหน"
"นภา?!" ป้าหมอนถึงกับหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเห็นแม่ของเด็กโผล่หน้ามาโดยไม่โทรมาบอกก่อนว่าจะกลับ
"ลูกของนภาอยู่ไหนป้า" ถามออกมาแทบไม่เป็นคำพูด เพราะมัน
