@บริษัท
ไม่ว่าธนูจะห้ามยังไงช่อชบาก็ยังดื้อดึงที่จะมาทำงานเหมือนเดิม ที่เธอมาทำงานไม่ใช่ว่าชอบในความลำบาก..แต่เพราะเขาไม่ชัดเจน
"อุ๊ย..เด็กเส้นมา หลบได้ก็หลบนะพวกเธอ" เสียงใครบางคนพูดขึ้นเมื่อเห็นช่อชบาเดินเข้ามาในบริษัท
"เส้นใหญ่ด้วยสิ..ใหญ่ถึงขั้นเอาครอบครัวมาไว้ที่บ้านของบริษัทได้" หน่วยเสริมพูดแทรกขึ้นได้เร็วมากโดยไม่ต้องนัดหมายอะไรกัน
แต่ช่อชบาก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน.. หญิงสาวกลืนสิ่งที่พวกเขาพ่นออกมาลงคอให้หมด..เหมือนทุกครั้งที่เธอเคยทำ แล้วก็เดินมารอลิฟต์กับพนักงานอีกหลายคนเพื่อที่จะขึ้นไปชั้นบน
"พวกเธออย่าเพิ่งเข้าลิฟต์นะ เห็นไหมเด็กเส้นนางจะขึ้น" เพื่อนหลายคนที่ยืนรอลิฟต์อยู่ต่างก็ถอยออกมา ท่าทางแบบนี้ไม่ใช่เกรงใจเลย..แต่ทำเหมือนเธอเป็นตัวเชื้อโรคยังไงยังงั้น
ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายยอมพวกเขาตลอดด้วย พอความคิดนี้พุ่งเข้ามาช่อชบาก็ตวัดสายตาไปที่...
"สักแต่มีปากเอาไว้พูดถากถางคนอื
