บทที่ 31

2039 Words

"คุณอย่าแม้แต่จะคิด คุณแม่กับคุณยายนอนอยู่ข้างห้องนี่เอง" "คุณก็อย่าเสียงดังสิ" "คุณนั่นแหละออกไปนอนข้างนอก..เดี๋ยวแม่รู้" "แม่คุณใจดีไม่ว่าอะไรหรอก" "มันใช่เรื่องต้องใจดีไหมเนี่ย! ถ้าท่านรู้ว่าคุณแอบเข้ามาในห้องลูกสาวของท่านแบบนี้นะ คุณไม่ได้ตายดีแน่" "ถึงตายก็ยอม" จบคำพูดชายหนุ่มคว้าตัวหญิงสาวเข้ามา หวังจะจูบแต่เธอรีบเบือนหน้าหนีก่อน "คุณธนูฉันไม่ได้พูดเล่นนะ" "แล้วคุณคิดว่าผมทำเล่นหรือไง" ชายหนุ่มพาเธอมาที่..ที่นอนของเธอซึ่งไม่ใช่เตียง มันเป็นแค่ที่นอนแบบยางพาราวางไว้กับพื้น "คุณธนู! อืมมมม!" ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันน้ำก็ยังไม่อาบ แถมใช้เสียงไม่ได้ด้วยจะห้ามเขาได้ยังไง ธนูจูบอยู่แบบนั้นได้สักพักหญิงสาวก็ไม่ดิ้นแล้ว เธอปล่อยให้เขาทำไป แต่วันนี้คงไม่ให้เขาใช้ลิ้นแน่..เพราะว่า.. "คนบ้า! หยุดเดี๋ยวนี้นะ" ตอนที่เธอกำลังเคลิ้มกับสัมผัสของเขาอยู่นั้น ชายหนุ่มก็ได้ซุกไซร้ต่ำลงมาจนเกือบจะ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD