"มองอะไรกัน" ชายหนุ่มพูดเหมือนอารมณ์เสีย แต่ที่ไหนได้ กลัวเสียฟอร์มมากกว่า ที่ถูกแม่กับพี่ชายมองด้วยสายตาแบบนั้น
"ปะ..เปล่าจ๊ะ" เกษรกำลังจะก้มลงไปเก็บแฟ้ม แต่คันศรก้มลงไปเก็บให้แม่ก่อน "ขอบใจจ้าลูก..เราคุยกันถึงไหนแล้วนะ"
"ผมว่าเราเข้าไปคุยกันต่อในห้องดีกว่าครับแม่"
"ไปจ้า"
"ห้องนี้ครับแม่" เกษรถึงกับเดินเข้าผิดห้อง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป.. ในห้องทำงานของธนู
"งานอะไรไม่รู้ปวดหัวมีแต่ตัวเลขทั้งนั้น" ชายหนุ่มจับแฟ้มเอกสารนั้นปิดลง แล้วเขาก็นั่งพิงเก้าอี้หมุนไปหมุนมาแบบสบายใจ
"คุณต้องตรวจสอบตัวเลขพวกนี้..แล้วก็เซ็นต์"
"ทำไมฉันต้องตรวจอีกด้วยในเมื่อเธอก็ตรวจมาแล้ว"
"คุณเป็นเจ้าของนะ! คุณต้องดูให้ดี..เช็คให้เรียบร้อยก่อน"
"ตกลงเธอมาเป็นเลขาฉัน..หรือมาเป็นเจ้านายกันแน่"
"ฉันขอโทษค่ะที่ทำเกินหน้าที่ไป" ถ้าเขาไม่พูดออกมาแบบนั้นก็คงจะลืมตัวแล้วแหละ.. หญิงสาวก็เลยหันหลังให้กำลังจะเดินออกม
