รถสปอร์ตหรูสีดำเงาวับสะท้อนแสงไฟจากถนน นั่งได้เพียงแค่สองคนเท่านั้น
หยวนเฉินจับพวงมาลัยด้วยมือข้างเดียวเขานั่งอยู่ฝั่งคนขับ ส่วนเหมยลี่นั่งข้างๆ เธอคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยเช่นเดียวกับเขา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยคำถาม รถลีมูซีนที่พาพวกเขามาเมื่อครู่ถูกบอดี้การ์ดขับนำหน้าไปยังคฤหาสน์ของตระกูลหยวนแล้ว เหลือเพียงเธอกับเขาบนรถคันนี้ และถึงแม้จะยังมีรถของบอดี้การ์ดอีกสองคันขับตามหลังอย่างห่างๆ ก็ตาม แต่มันก็ไม่อาจลดความรู้สึกแปลกประหลาดในใจเธอลงได้
ทำไมเขาถึงเลือกขับรถเอง ทั้งที่ปกติปล่อยให้บอดี้การ์ดเป็นคนจัดการ
เหมยลี่เหลือบตามองชายหนุ่มข้างกายผ่านแสงไฟข้างทางที่วูบผ่านกระจก รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนใบหน้าคมคาย ท่าทีของเขาดูผ่อนคลาย ต่างจากเธอที่อดไม่ได้จะตั้งคำถาม
“ทำไมคุณถึงไม่ให้บอดี้การ์ดขับรถให้เหมือนทุกครั้งล่ะคะ” เธอถามออกไป น้ำเสียงเจือไปด้วยความสงสัย
หยวนเฉินเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่
