บทที่ 7
ความรักที่เป็นไปไม่ได้
หลายวันต่อมา
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกลงมากระทบพื้นลายหินอ่อนภายในโซนห้องครัวเปิดโล่ง สตรีรูปร่างเล็กก้าวเท้าเปล่าออกมาจากห้องนอนพร้อมกับผมเผ้ายุ่งเหยิง นิ้วมือยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเองเบา ๆ เพราะหลายวันที่ผ่านมาเหนือต้องใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังและไม่ได้ออกไปข้างนอกเลยตั้งแต่วันนั้น เหนือไม่ได้เจอหน้าเพื่อนตัวโตมาหลายวันหลังจากที่เธอร้องไห้ฟูมฟาย ในเมื่อบอกกับอีกฝ่ายว่าจะใช้ชีวิตอยู่ให้ได้เหนือก็ต้องเข้มแข็งและอยู่ต่อไป เพลงเหนือเดินมาหยุดด้านหน้าตู้เย็นก่อนจะหยิบกล่องนมออกมาเทใส่แก้ว
อาหารเช้ามื้อนี้ก็คงหนีไม่พ้นขนมปังอยู่ดี เพราะเงินในบัญชีของเธอเหลืออยู่ไม่มากนัก จะซื้ออะไรก็ต้องคิดทบทวนดี ๆ ว่าเธอจะเหลือเงินใช้ทั้งเดือนได้หรือเปล่า เวลาลำบากเหนือไม่สามารถบอกพ่อกับแม่ได้มีแต่ตัวเธอเองต้องหาทางออกด้วยตัวเอง
มือข้างหนึ่งยกแก้วขึ้นจิบช้า ๆ ส่วนอ
