บทที่ 11
เรื่องจริงหรือว่าฝันไป
แสงอาทิตย์ยามเช้าแสนอบอุ่นสาดลงมาอาบไล้ไปทั่วเมือง ทำให้ทุกอย่างดูสดใสมีชีวิตชีวา ก้อนเมฆสีขาวนุ่มลอยเรียงตัวตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าเข้มสร้างภาพที่งดงาม หน้าต่างกระจกบานใหญ่ภายในห้องนอนเปิดรับวิวเมืองหลวงยามที่ทุกอย่างกำลังวุ่นวาย ผู้คนทยอยออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน จักรยานวิ่งไปตามซอกตามซอยตัดกับภาพของรถไฟฟ้าวิ่งออกจากสถานี เครื่องปรับอากาศยังคงทำงานในระดับอุณหภูมิปกติ สตรีรูปร่างเล็กนอนซุกตัวใต้ผ้าห่มผืนโตบนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์
วินาทีต่อมาเพลงเหนือพลิกกายมาอีกฝั่งพร้อมกับใช้มือควานหาร่างสูงที่นอนอยู่ด้านข้าง แต่ทว่าเธอกลับพบความว่างเปล่าส่งผลให้ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ
“ไปไหนเนี่ย หรือว่าตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงงัวเงียพึมพำกับตัวเองพลางยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองเบา ๆ นัยน์ตากลมโตกวาดมองไปรอบห้องแต่กลับไม่พบร่างสูงของมังกร คนตัวเล็กจึงลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทีสะลึมส
