ตอนที่ 16
ถ้าแกไม่หยุด...
ปันหยากำหมัดด้วยความโมโห รู้สึกเหมือนถูกคนเมาที่พูดจาเรื่อยเปื่อยปั่นหัวเล่น อีกทั้งเมื่อนึกถึงรอยยิ้มของคริสที่ทำตัวเหมือนเหนือกว่า ก็ยิ่งสร้างความหงุดหงิดใจให้ตนเป็นอย่างมาก
จากมือที่เคยสะบัดออกก็อ่อนลง วิกเตอร์นั่งรอคำตอบด้วยความตั้งใจ ก่อนจะตกใจจนตาโต เพราะคนที่เคยดิ้นหนีกลับขยับเข้ามาใกล้แล้วประกบจูบ ท่าทางเงอะงะที่พยายามดูดดุนริมฝีปากเขาทำเอาใจเต้นระส่ำ
ทว่าไม่ทันที่ปลายลิ้นเล็กจะได้สอดแทรกเข้ามา วิกเตอร์ก็เป็นฝ่ายนำด้วยการลากลิ้นชื้นไปสัมผัสอย่างแผ่วเบา แล้วตวัดกลับไปกวาดชิมรสจูบหวานสานต่อจากเมื่อครู่ รู้ตัวอีกทีกลายเป็นปันหยานั้นยืนอยู่ข้างเตียง ตรงกลางหว่างขาของเพื่อนสนิท
คนตัวโตปล่อยมือเล็กให้เป็นอิสระ แล้วขยับใบหน้าให้องศาจูบแนบแน่นกว่าเดิม มือหนาประคองท้ายทอยเพื่อนสนิท ปากขบเม้มดูดดุน มืออีกข้างก็ลูบไปตามแผ่นหลังบอบบาง ก่อนสอดเข้าใต้ชายเสื้อลูบไล
