หลายวันต่อมา..
"คุณแม่ลองชิมไหมคะ"
"ไม่หรอกลูก หนูกินเถอะ" เมขลามองหายาดม เห็นลูกสาวกินต้มอึ่งแทบหายใจไม่ทั่วท้อง ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยสักครั้งที่จะเอาอาหารแบบนี้ให้ลูกทาน ทำไมถึงแพ้ท้องแปลกๆ
อึ่งอ่างที่สายลมนำมาปรุงอาหารให้เพลงพิณก็คืออึ่งที่คนในหมู่บ้านช่วยกันหาแล้วส่งมาให้ ถ้าหาซื้อกินเอง เขากลัวว่ามันจะไม่สะอาดพอ แถมเธอชอบของหมู่บ้านนั้นด้วย
เมขลาได้แต่นั่งมองลูกสาวทานข้าว ถึงแม้ว่าเพลงพิณจะไม่ค่อยแพ้ท้อง แต่อาหารที่ลูกสาวทานดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนไปจากอาหารที่เคยทานมา
จนถึงเย็นวันนั้น..
"คุณคะ" เมขลาเห็นสามีหยิบต้มอึ่งลูกสาวมาชิมแทบจะเป็นลม
"หากินยากนะคุณ คุณไม่ลองบ้างเหรอ"
"ไม่หรอกค่ะ" เมขลาไม่ได้ดูถูกเรื่องอาหาร แต่หน้าตาของมันตอนลอยอยู่ในถ้วยนี่สิ.. "ฉันขอตัวก่อนนะคะ เชิญคุณทานกับลูกๆ ไปเถอะ"
พอทานข้าวเสร็จ สายลมก็พาเพลงพิณเข้ามาพักผ่อนที่ห้องรับรองแขก ตอนนี้เพลิงอนุญาตให้ทั
