ลวงรักแฟนเก่า บทที่ 97
"องุ่นขอชิมด้วยได้ไหมคะ น่าอร่อยจังเลย"
"ครับ" ขณะที่ตอบองุ่นสายตาพายุมองมาดูคะน้า
พอเห็นว่าเธอทานข้าวปกติเขาก็โล่งใจ เธอคงไม่คิดอะไรหรอกมั้ง..ใช่ไหม ถามเองตอบเอง
"อาหารที่เราทานด้วยกันวันนั้นนี่คะ องุ่นก็ถูกใจอาหารจานนี้ล่ะค่ะถึงได้ตามมาที่นี่" แล้วองุ่นก็ตักอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะนั้นชิมทุกจาน
คะน้าก็เลยวางช้อนลง.. "ฉันอิ่มแล้วค่ะ ขอตัวนะคะ"
"เดี๋ยวก่อนสิครับ" พายุรีบเดินตามหลังเธอไปโดยไม่สนใจผู้หญิงที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่เลย
"หึ! แย่งแฟนฉันแล้วยังมาตีหน้าเศร้า" องุ่นวางช้อนลงแทบอยากคายอาหารออกมาทิ้ง
"คุณไม่ต้องตามมาหรอกกลับไปกินข้าวเถอะ ฉันเดินไปเองได้"
"ขึ้นรถ" พายุคว้าแขนเธอที่กำลังจะเดินผ่านรถให้กลับมา แล้วก็เปิดประตู "ขึ้น"
ทหารที่ทานข้าวอยู่ในร้านมองออกมาลุ้นกันอยู่ว่าจะเกิดศึกชิงนายไหม
[ที่ทำงานของคะน้า]
เธอยอมขึ้นรถมากับเขาถ้าเดินยิ่งจะเป็นขี้ปา
