“เซ็นซะ”
“เซ็นอะไรคะคุณฟีนิกซ์”
เธอทำเสียงอ่อน ยังหวังว่าเขาจะพิศวาสในตัวเธอ ไม่เช่นนั้นคงไม่ให้เครดิตกู้ยืมตั้งห้าสิบล้าน
“เซ็นรับสภาพหนี้ทั้งหมดในบ้านหลังนี้ ที่เธอเป็นคนก่อ”
“ฮะ!”
ยี่อุทานเสียงหลง ไม่คิดว่าจะถูกมัดมือชกเอาดื้อ ๆ
“ไม่รวมกับห้าสิบล้านที่เธอติดหนี้บ่อนของฉันด้วย”
“นะ นี่มันบ้าไปแล้ว”
ยี่เริ่มมือสั่นหน้ามืด คล้ายจะเป็นลม แต่กลับไม่ได้รับความเห็นใจจากใครเลย เพราะทุกคนต่างรู้ดี ว่านี่คือผลกรรมที่เธอก่อ
“แก้มัดมือซะ แล้วเอาเอกสารมาให้เธอเซ็น”
ลูกน้องทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างรวดเร็ว แต่ยี่ก็ปฏิเสธเสียงแข็ง
“ฉันไม่เซ็น!”
เธอจ้องมองฟีนิกซ์เขม็ง ก่อนจะพูดในหลักการที่พอจะเป็นช่องโหว่
“เขาให้ฉันด้วยความเสน่หา เรื่องบ้าอะไรที่ฉันต้องมาชดใช้หนี้”
“ถูกต้องแล้ว... เธอสามารถใช้คำนี้ในศาลได้”
ฟีนิกซ์ยิ้มบาง ๆ พลางคลายมือออกจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบปืนขึ้นมาลูบสร้างความกล
