“ห้ามทำหน้าโหดสิ ลุง ๆ ต้องดีใจนะคะที่มีหลานแล้ว มาค่ะใส่ซองมาเยอะ ๆ เลย ทบกับรับขวัญหลานด้วยเลยยิ่งดี เผื่อวันฟ้าคลอดพวกพี่ยุ่งกับงาน”
“เล็ก แกนะแก แกรู้ไหมว่ากว่าพวกพี่จะยอมรับสามีแกได้ตั้งนาน แล้วนี่แกท้อง”
“พูดแบบนี้จะไม่ยอมรับหลานเหรอ”
“ใช่แบบนั้นที่ไหน”
“งั้นก็จ่ายมาหนัก ๆ กันเลยค่ะ”
“ไม่ถามพวกพี่เลยว่าหิวไหมเหนื่อยไหม เจอหน้าก็จะเอาเงินอย่างเดียวเลย”
“ทำน้อยใจไปได้ ฟ้ารู้ว่าพวกพี่ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองหิว ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองไม่สบาย มาค่ะ มานั่งกัน ฟ้ายืนนานเหนื่อยแล้ว” ฟ้าประทานเดินมานั่งที่โซฟา พี่ชายทั้งสี่เดินมานั่งตามที่น้องสาวชวน
“แล้วเป็นยังไง ลำบากไหม” พี่ชายคนโตเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง
“จะลำบากอะไรคะ เขารักฟ้า เรื่องจัดงานแต่งก็เป็นเขาที่เร่งรัด ฟ้ายังไม่อยากจัดเพราะกลัวพี่ ๆ ไม่มากัน”
“งานแต่งน้องสาวจะไม่มาได้ไง”
“จะแน่ใจได้ยังไงคะ เผื่อมีประชุมขึ้นมาก็ต้องเทงา
