“ทุกอย่างปกติดีครับ พรุ่งนี้เช้าหมอจะมาตรวจอีกรอบ ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ หมอก็จะอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้”
“ขอบคุณค่ะหมอ”
“งั้นหมอขอตัวนะครับ คืนนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวลอะไร”
พอหมอเดินออกจากห้องไป มอนเน่ก็หันไปส่งสายตาอ้อน ใส่คนตัวโตที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างเตียง
“เฮีย...หนูอยากอาบน้ำ”
อาเธอร์ส่ายหัว
“แค่อยากอาบน้ำ ทำไมต้องอ้อนขนาดนี้ เดี๋ยวก็ไม่ได้ทำแค่อาบน้ำหรอก”
เขาไม่พูดเปล่า แต่เดินเข้าไปประคองร่างบางให้ลุกขึ้นอย่างเบามือ พร้อมกับลากเสาน้ำเกลือเดินตามเข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน
ในห้องน้ำ
หลังจากปิดประตูลงกลอน เขาก็หันกลับมาหาคนตัวเล็กที่ยืนรออยู่
และดึงเชือกผูกที่หน้าอกของชุดผู้ป่วยออกช้าๆ เพียงแค่ดึงครั้งเดียว เสื้อก็แยกออกจากกัน เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ซ่อนอยู่ข้างใน
ซ่าาาาา
เขาเปิดฝักบัวใส่คนตัวเล็ก และจัดการถูสบู่ให้
“เฮีย... เสื้อเฮียจะเปียกนะคะ” มอนเน่ทัก
