พรุ่งนี้เป็นวันหยุดยาว มอนเน่เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าด้วยความดีใจ เพราะอาเธอร์จะพากลับไปเยี่ยมบ้าน
“เฮีย เสร็จแล้วค่ะ กลับกันเลยนะคะ หนูคิดถึงคุณพ่อ คุณแม่ แล้วก็เฮียแมทธิวจะแย่แล้ว”
มอนเน่ในชุดลำลองสบายๆ ฉีกยิ้มกว้างพลางลากกระเป๋าออกมาจากห้อง
“ไปสิ”
อาเธอร์ตอบสั้นๆ พร้อมกับรับกระเป๋าจากมือเธอมาถือไว้เอง การกลับบ้านกับเธอรอบนี้ เขาตั้งใจว่าจะไปสารภาพและบอกเรื่องความสัมพันธ์ให้ครอบครัวของเธอรับรู้ แม้ภายนอกจะดูนิ่งขรึมเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่ภายในใจกลับคิดหนักอยู่ไม่น้อย ไม่รู้ว่าเพื่อนรักอย่างแมทธิวจะมีปฏิกิริยาอย่างไร จะรับได้รึเปล่า หากต้องยอมรับเขาในอีกสถานะ
บนรถ
“ทำไมเอาแต่นั่งเงียบคะ ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า” คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง พร้อมยื่นแก้วมัจฉะให้เขาดูดด้วย
“เปล่าครับ” เขาตอบสั้นๆ มืออีกข้างกุมมือเล็กไว้หลวมๆ ขณะที่สายตายังคงจดจ่ออยู่กับท้องถนนเบื้องหน้า
“กลัวที่บ้าน
