54การแสดงชั้นเลิศ

2วันต่อมา วันหยุดที่แสนสดใส “ตื่นได้แล้ว ไหนบอกอยากไปหาของอร่อยกินไง ” “เฮียจะพาไปเหรอคะ ไหนบอกงานที่อู่เยอะไง ” เธอถามกลับอย่างงัวเงีย เพราะเมื่อคืนดูซีรีส์รอเขาดึก “ให้ลูกน้องทำรอก็ได้ ค่อยกลับมาทำ ” มอนเน่พยักหน้าหงึกๆ “โอเคค่ะ ” ครืด~ครืด~ แต่ยังไม่ทันจะได้ลุกไปไหน เสียงมือถือของมอนเน่ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ มอนเน่เอื้อมมือไปหยิบมาดู พอเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอเธอก็หยุดคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกดปิดเสียงทันทีโดยไม่ลังเล “ใครโทรมา ทำไมถึงไม่รับล่ะ” “เฮียแมทธิวค่ะ... โทรเปิดกล้องมา หนูเลยยังไม่รับ เดี๋ยวค่อยโทรกลับหาก็ได้ค่ะ” มอนเน่ตอบเสียงอ่อย พลางขยับตัวซุกเข้าหาไออุ่นจากคนตัวโตมากขึ้น “ทำไมไม่รับล่ะ เผื่อมันมีธุระด่วน... หรือว่าให้เฮียออกไปข้างนอกก่อนไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูค่อยโทรหาเฮียใหม่” เธอยังพูดไม่ทันขาดคำ เสียงโทรศัพท์อีกเครื่องก็ดังขึ้น ครืด~ครืด~ คราวนี้เป็นเคร