“ฉันจะฝากรอยไปให้ไอ้สารเลวนั่น!!”
คำพูดหยาบคาย ที่พ่นออกมาพร้อมกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึก ทำเอาใจคนฟังกระตุกวูบ
“อย่านะเฮีย!มีสติหน่อยสิ ”
มอนเน่พยายามใช้สองมือดันแผ่นอกกว้างอย่างสุดแรงเกิด แต่ก็สู้แรงคนเมาที่กำลังคลั่งเพราะความเสียใจไม่ได้ ทันใดนั้น
“อื้อ!!”
ปากหยักเลื่อนมาบดจูบปากอวบอิ่มอย่างบ้าคลั่ง มอนเน่ทั้งตกใจทั้งเจ็บ พยายามเม้มปากประท้วงในลำคอ
“อื้มมม”
แต่ทว่า…กลับถูกมือหนาเชยคางขึ้นบังคับให้รับจูบที่ดุดัน อาเธอร์อาศัยจังหวะที่ร่างเล็กเผยอปากจะประท้วง สอดแทรกลิ้นร้อนระอุ เข้าไปในโพรงปากอย่างจาบจ้วงและเอาแต่ใจ ลิ้นร้ายตวัดกวาดชิมความหวานอย่างรุนแรง จนมอนเน่รับรู้ได้ถึงรสคาวเลือดจางๆ ที่ซึมออกมาจากรอยแตกที่มุมปากของเขา
“อ่อย..นะ“(ปล่อยนะ)
เธอพยายามต่อสู้กับความป่าเถื่อนนั้นสุดตัว จนแทบขาดอากาศหายใจ อาเธอร์บดขยี้อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะถอนจูบออกมาอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง
จ้วบ…
มือหนา
