พอเสียงดนตรีหยุด ทั้งสองก็หอบแฮกๆ แต่ดูเหมือนว่ารุ่นพี่จะยังไม่พอใจ
“รุ่นพี่เคียน กับรุ่นพี่เมธัช ช่วยทำให้น้องสองคนสวยสมใจหน่อย” พอสิ้นคำสั่งของรุ่นพี่ฟินน์ รุ่นพี่เคียนกับรุ่นพี่เมธัชก็ตรงดิ่งมาหาเธอ
“มานี่เลยครับน้องมอนเน่ พี่จะแต่งหน้าให้ใหม่ รับรองสวยกว่าเดิม” รุ่นพี่พูดพร้อมเปิดฝาปากกาเมจิก แล้วยกขึ้นระดับเดียวกับหน้าเธอ
“หลับตาครับ”
รุ่นพี่สั่งให้มอนเน่หลับตา พอตาปิดลงแค่นั้นแหละ หน้าเธอก็ถูกทาด้วยแป้ง และรู้สึกได้ถึงปลายปากกาที่ขีดลงที่แก้มทันที
‘ตายแล้ว ปากกาเมจิกด้วยจะล้างออกไหมนั่น เปิดเทอมวันแรกก็โดนเลย ซวยจริงๆ’ มอนเน่หลับตาปี๋ปล่อยให้รุ่นพี่ลงโทษ แม้ในใจจะไม่ยินยอม
“ฮ่าๆๆ / ฮ่าๆๆ”
พอทุกอย่างนิ่งไป เธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังเกรียวกราว รู้แล้วว่าหน้าเธอคงตลกมากแน่ๆ แต่มันทำอะไรไม่ได้ แค่จะปัดมือรุ่นพี่ทิ้งไปยังทำไม่ได้เลย
“ลืมตาครับ แล้วร้องเหมือนแมว”
พอลืมตาขึ้นมาแค่น
