บทที่ 17
หลังจากกลับมานาเนียก็เดินนำหน้าคนตัวสูงไปยังห้องของตัวเอง เวลาล่วงเลยมาจนดึกมากแล้วพระรามเดินตามแผ่นหลังบางออกมาจากลิฟต์ขนส่ง ตัวเล็กเพ่งเล็งความสนใจอยู่กับหน้าจอแสงสีฟ้าเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คล้ายกับว่ามีใครในนั้นทำให้นาเนียมีความสุข ร่างสูงสงสัยเป็นอย่างมากแต่ก็ทำได้เพียงเดินตามเธอเท่านั้น ทันทีทันใดที่ประตูถูกเปิดออกนาเนียหันหน้ากลับมาสบตากับเขา
“นายจะกลับเลยไหม พอดีว่าฉันจะออกไปด้านนอก”
“ดึกขนาดนี้แล้วเธอจะไปไหนครับ”
“ออกไปดื่มสักหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงนะฉันไม่ทำให้เสียงานหรอก”
“เธอจะไปกับใคร พี่สาวเหรอ”
“เปล่า ฉันมีคนไปด้วยแล้ว”
ฉันชวนคาร์เตอร์ออกไปนั่งดื่มน่ะสิ ตอนแรกก็ไม่อยากออกไปไหนเพราะเหนื่อยมากแล้วแต่พอกลับมาถึงคอนโดความรู้สึกมันดันเปลี่ยนไป ฉันไม่อยากอยู่ห้องอยากออกไปเจอเขานั่งดื่มที่ไนต์คลับของพระรามนั่นแหละ ไม่รู้เพราะอะไรฉันถึงอยากเจอคาร์เตอร์หรืออยากมั่นใจกับความร
