บทที่ 24
โรงทาน
แสงแดดจ้าสาดส่องลงมากระทบพื้นหญ้าสีเขียวอ่อน บริเวณลานกว้างถูกจัดสถานที่เพื่อให้ชาวบ้านมาจับจองโรงทาน เต็นท์ผ้าใบสีน้ำเงินเรียงติดกันจำนวนมาก ทว่าความร้อนของพระอาทิตย์ยังไม่เท่าหน้าเตาถ่านที่กำลังร้อนระอุ ทำให้คนที่อยู่เบื้องหน้าอย่างอากะทิยกหลังมือขึ้นมาเช็ดเม็ดเหงื่อบนกรอบหน้า มือข้างหนึ่งพลิกไม้ข้าวจี่จนกว่าทั้งสองข้างจะสุกเท่ากัน
น้ำเก๊กฮวยรินใส่แก้วพร้อมน้ำแข็งพอดับร้อนให้กับชาวบ้านที่เดินผ่านไปมา ส่วนร่างสูงก็กำลังยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะขนมจำนวนมาก และเป็นเขากับนาเนียที่กำลังหยิบซองขนมยื่นให้กับคนที่มาต่อแถวไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่
“ร้อนไหมครับ เหนื่อยไหม” ร่างสูงถือโอกาสยามที่ไม่มีคนมารับขนมเอ่ยวาจาถามไถ่คนตัวเล็ก นัยน์ตาสีน้ำตาลเบนทิศความสนใจมายังแฟนสาว ตามใบหน้าสวยมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้น
“ไม่เหนื่อยเลย แค่นี้สบายมาก”
“กระถินๆ พาไปยิงตุ๊กตาหน่อยสิ” เสียงใสของพับแพรเอ่ย
