"สวัสดีค่ะพี่ลม" ข้าวตังทักทายชายหนุ่มอย่างยิ้มแย้ม
"สวัสดีครับ" วายุทักทายกลับสั้น ๆ แล้วไม่พูดอะไรอีก เขาเห็นใบหน้าที่ซีดเซียวของเพลงขวัญ ก็ยื่นมือไปแตะเบา ๆ ที่หน้าผากของเธอ แล้วพูดขึ้นอย่างกังวลใจ
"ตัวร้อนนิ ไปหาหมอเถอะ" วายุพูดขึ้นอย่างเป็นห่วงมาก เขาไม่สนสายตาคนอื่น ที่มองมาอย่างสนใจ
"มะ... ไม่เป็นไรค่ะ เพลง..." เพลงขวัญจะบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวเธอไปกินยาแล้วนอนพักผ่อนก็ได้ แต่ทว่า...
"ไม่เป็นไรได้ยังไง ไปกับพี่" วายุพูดแทรกขึ้นมาทันที เขาไม่สนใจใครเลย เอาแต่คว้ามือของเพลงขวัญมาจับไว้ แล้วจะพาเธอไปนอนพักที่ห้องของตัวเองให้ได้ เพราะเขารู้ว่าเธอกินโจ๊กไปแล้ว
"พี่ลมคะ เดี๋ยวข้าวพายัยเพลงไปพักที่ห้องเองค่ะ" ข้าวตังพยายามช่วยเหลือเพื่อนที่ส่งสายตามาขอร้อง เพราะตอนนี้ทุกสายตามองมาที่โต๊ะนี้กันหมดแล้ว
"ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่พาไปเอง" วายุไม่ยินยอม เขาหันไปบอกข้าวตังด้วยเสียงเข้ม ก่อนจะพูดก
