เช้าวันจันทร์...
เช้านี้วายุมาส่งเพลงขวัญที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้า ทั้งสองเดินมาที่คณะบริหารด้วยกัน ท่ามกลางสายตาของนักศึกษาหลาย ๆ คน ที่มองอย่างชื่นชมปนอิจฉา
"แกดูสิ เขาเหมาะสมกันจังเลยเนอะ ผู้ชายก็หล่อเท่ ผู้หญิงก็น่ารักสดใส นี่มันกิ่งทองใบหยกชัด ๆ" เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น
"ใช่แก เหมาะสมกันสุด ๆ ฉันได้กลิ่นความรักลอยมาตั้งแต่ไปรับน้องที่เสม็ดแล้วล่ะ ภาพที่พี่ลมอุ้มเพลงขวัญขึ้นเรือนะ โรแมนติกสุด ๆ เหมือนพระเอกนางเอกในซีรีส์เลย ฟินอะ" อีกคนพูดขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นมาที่ใต้คางและทำหน้าเพ้อฝัน
"ใช่ ๆ ตั้งแต่กลับมาจากเสม็ด ฉันก็เห็นเพลงขวัญมีจี้เกียร์ห้อยอยู่ที่คอแล้ว นี่แสดงว่า..." หญิงสาวอีกคนพูดขึ้นและเว้นวรรคไว้ ก่อนจะพากันหัวเราะคิกคัก
เพลงขวัญที่ได้ยินก็หน้าแดงระเรื่อ และเดินเร็วขึ้น โดยที่มีวายุเดินตามไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม
"น้องเพลงเป็นอะไรครับ ทำไมหน้าแดง ๆ ร้อนเหรอ" วายุ
