สองปีต่อมา...
ตอนนี้เพลงขวัญเรียนจบแล้ว และอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันรับปริญญาของเธอ โดยช่วงนี้เธอก็เริ่มเข้าไปเรียนรู้งานที่บริษัทของวายุบ้างแล้ว
"เดี๋ยววันนี้น้องเพลงจะเข้าบริษัทกับพี่หรือเปล่าครับ ถ้าเหนื่อยก็พักผ่อนหรือชวนแม่ ๆ ไปชอปปิงก็ได้นะครับ" วายุพูดขึ้นมาตอนที่กำลังแต่งตัวไปทำงาน
"เพลงไม่เหนื่อยหรอกค่ะ เพลงไปศึกษางานที่บริษัทดีกว่า เพลงไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเพลงเข้าไปทำเล่น ๆ หรือเป็นเด็กเส้นของใคร" เพลงขวัญพูดอย่างจริงจังในตอนที่ช่วยวายุแต่งตัว
"แต่วันนี้พี่คงไม่ได้อยู่ที่บริษัทนะครับ ต้องออกไปที่หน้างาน ถ้าจบงานโครงการนี้เมื่อไร พี่ก็จะมีเวลาว่างยาว ๆ แล้วเราไปเที่ยวกันนะครับ" ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ในตอนที่เดินโอบเอวกันลงมาที่ชั้นล่าง
"โอ้โห~ อาหารน่าทานจัง ลงมาเตรียมให้ตั้งแต่เมื่อไรครับเนี่ย พี่นี่เป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเลย" วายุนั่งลงที่โต๊ะอาหาร แล
