จวิ้นอ๋องลามกเอ้ย!
“ข้าวใหม่ปลามันสินะ…น่าเอ็นดูช่วยกันซักผ้า” ชาวบ้านที่มาซักผ้าเช่นเดียวกันเห็นหนุ่มสาวเกี้ยวกันก็นึกอิจฉาอดหยอกเย้าไม่ได้จริง ๆ
“ไม่ใช่นะเจ้าคะท่านป้า เขา…”
“ใช่ขอรับ ภรรยาข้าเขินอายนักท่านป้าอย่าหยอกนางมากสิขอรับ” เขารับสมอ้างต่อให้นางไม่ยอมรับก็ช่าง อย่างไรเขาก็คือสามี
และเขาก็หยิบผ้าผืนนั้นซักอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย ทั้งบิดผ้าให้หมาดแล้วก็หยิบผ้าผืนนั้นใส่ไว้ในเสื้อของตัวเอง
“เจ้าทำบ้าอะไร”>///<
นางอยากจะบ้าตายกับเจ้าจวิ้นอ๋องตกอับนี่เสียจริง ทำแต่ละอย่างนางหัวใจจะหยุดเต้นให้ได้ แล้วการซักผ้าก็เป็นไปด้วยความทุลักทุเล เพราะคนที่บอกจะมาช่วย หรือเรียกให้ถูกคือช่วยยุ่งเสียมากกว่าแย่งนางไปซัก สุดท้ายนางก็ยอมแพ้ปล่อยให้เขาซักไป แล้วก็กำกับอยู่ด้านหลังว่าให้ซักให้สะอาดด้วย
ภาพจวิ้นอ๋องผู้สูงศักดิ์นั่งซักผ้าให้ภรรยา หากมีกระดาษกับพู่กันนางจะวาดภาพนี้เก็บไว้ดู
