27
ฉันยื่นอ้าปากนิ่งเหมือนถูกสาป แต่หัวใจนั้นเต้นแรงรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ลูกงั้นหรอ เดลมีลูกงั้นหรอ ไม่จริงหรอก ยัยนี่โกหกแน่ๆ ไม่มีวัน
"ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอกค่ะ แต่พอได้เห็นกับตาแล้วก็ปฏิเสธไม่ได้ ตอนนี้ท่านประธานก็คงจะอยู่ที่นั่น"
"ขอบใจที่บอก" ฉันกำกระดาษในมือแน่น แล้วเดินออกมา ฉันต้องไปดูด้วยตัวเอง ฉันจะไม่เชื่อยัยนั่น
"ไม่! เดลไม่ทำแบบนั้นหรอก" ฉันพึมพำกับตัวเองในลิฟต์ แต่ถึงจะพูดแบบนั้น ในหัวก็คิดไปต่างๆ นาๆ แล้ว แถมใจยังหน่วงๆ ยังไงบอกไม่ถูก
ติ๊ง!
ฉับ ฉับ ฉับ
"ไปที่นี่ ห้ามบอกเดลเด็ดขาด" ฉันเดินไปหาพี่การ์ดคนที่พาฉันมา ยื่นกระดาษที่ยัยนั่นให้มาส่งให้พี่การ์ดดู
"ครับนายหญิง" พี่การ์ดรับไปดูแล้วโค้งคำนับให้
ฉันเดินไปขึ้นรถด้วยหัวใจไม่เป็นสุข รู้สึกกลัว กลัวว่ามันจะเป็นเรื่องจริง
ตลอดทางฉันนั่งกระสับกระส่าย กุมมือแน่น ยังไม่อยากให้ถึงเลยจริงๆ แต่ตาฉันก็สำรวจเส้นทา
