สองร่างชายหญิงที่ยืนแนบชิดเต้นรำกันอยู่ท่ามกลางสวนของคฤหาสน์หรูยามค่ำคือซึ่งถูกเนรมิตให้เป็นฟอน์เต้นรำขนาดใหญ่ไฟสปอร์ตไลน์สีเหลืองนวนคอยสาดส่งไปตามจังหวะการขยับตัวของคนทั้งคู่ ทุกสายตาต่างจับจ้องคนทั้งสองด้วยความสนใจ รวมถึงมาเฟียหนุ่มและศัลยแพทย์มือทองผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์นี้ก็ต่างเฝ้ามองดูอยู่เช่นกัน พวกเขาต่างรู้ดีว่าหญิงสาวผู้สง่างามที่ยืนควงคู่เต้นรำเปิดฟอร์อยู่กับผู้เป็นน้องชายของพวกเขาคือใคร มีแต่คนโง่เง่าอย่างเสี่ยสามเท่านั้นแหละที่มองเธอไม่ออก
"ทำไมคนที่โง่ที่สุดมันถึงเป็นคนที่โชคดีที่สุดเสมอเลยนะ"มาเฟียหนุ่มที่ในมือถือแก้วไวน์ยกขึ้นวนไปมาเอ่ยพูดกับผู้เป็นน้องชายคนรองที่ยืนอยู่ข้างๆ
"มันเป็นลูกรักพระเจ้าไม่รู้หรอ''ศัลยแพทย์หนุ่มเอ่ยขึ้นพลางยกแก้วแชมเปญในมือขึ้นจิบ
"ลูกรักซาตานน่ะสิไม่ว่า ขนาดความตายยังไม่ต้องการมันเลย"
มาเฟียหนุ่มเอ่ยพลางยกยิ้มอย่างนึกขำ ตอนนี้ในใจเขาไม่ได้ว้าว
